ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ 
ο Μέρος
“Μεξικό ..οι μισθοί ελαττώθηκαν 
υτή η απογοήτευση από την πολιτική και τους πολιτικούς, που αυξάνεται µέρα µε τη µέρα, δεν είναι σοβαρή για τη Δεξιά, όµως για την Αριστερά πράγµατι είναι. Η Δεξιά µπορεί πάρα πολύ καλά να κάνει χωρίς τα πολιτικά κόµµατα όπως το απέδειξε κατά τις δικτατορικές περιόδους, όµως η Αριστερά, στον βαθµό που χρειάζεται να χτίσει µια αντισυστηµική λαϊκή δύναµη για να αλλάξει ποιοτικά την κοινωνία, δεν µπορεί να το κάνει χωρίς ένα πολιτικό εργαλείο - είτε πρόκειται για ένα κόµµα ή ένα πολιτικό µέτωπο, είτε για κάποια άλλη µορφή.
τύπος ιού Α προέκυψε από τον ανασυνδυασµό γονιδίων που κυκλοφορούν στους χοίρους της Β. Αµερικής, της Ευρώπης και της Ασίας, γονίδια από τη γρίπη των πτηνών και γονίδια από την εποχιακή γρίπη των ανθρώπων, άρα αποτελεί έναν τετραµερή ανασυνδυασµό άλλων ιών της γρίπης».
ε καθαίρεση κινδυνεύει η διευθύντρια του 2ου Γενικού Επαγγελματικού Λυκείου Θεσσαλονίκης, Σοφία Βασιλειάδου, λόγω της υποψηφιότητάς της κατά τις βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη, όπως καταγγέλλει η «Αγωνιστική Συνεργασία Εκπαιδευτικών – Δ. Γληνός». Η ίδια μιλά στο tvxs 
υδαίες ύβρεις, σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε 14χρονα κορίτσια, άσκηση σωματικής και ψυχολογικής βίας για μία κατάθεση. Αυτές είναι μόνο ορισμένες από τις κατηγορίες που προσάπτουν 
ΕΡΤ3 «συνελήφθη» να δίνει πλάνα στην Αστυνομία
«Αγαπημένοι μας Αρχηγοί
πορεί χθες να μην κυκλοφόρησαν και πολλές ειδήσεις, εξ Αθηνών, αλλά μία ξεχώρισε: η απόπειρα αυτοκτονίας του 28χρονου γιου του εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη. Μέχρι χθες, κανείς δεν τον γνώριζε, κανείς δεν ήξερε ότι έχει προσληφθεί σε Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ως νέος δικηγόρος.
Ο συνδικαλισμός είναι είτε απεργοσπαστικός και πουλημένος (βλέπε ΓΣΕΕ), είτε κομματικός και ελεγχόμενος (βλέπε ΠΑΜΕ). Έρχεται φτώχεια στην Ελλάδα ΑΝΕΥ ΚΑΘΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ. Θα δούμε κόσμο και κοσμάκη σε συσσίτια σε κεντρικά σημεία των πόλεων μας και άλλους τόσους σε χρεοκοπία. Οι υπάλληλοι δεν θα μπορούν πλέον να σπουδάζουν τα παιδιά τους. Η ανεργία θα φτάσει τα επίπεδα της Ισπανίας την προ ΟΝΕ εποχή. Ο αγροτικός τομέας μας είναι πεθαμένος εδώ και καιρό, η βιομηχανία το ίδιο, η βιοτεχνία το ίδιο, τώρα πεθαίνει και ο τουρισμός. 
Ορισμένοι μπορεί να μυρίζουν μπαρούτι, άλλοι – οι πιο πολλοί- μπορεί να μυρίζουν σαπίλα και για αυτό να φεύγουν μακρυά.
ια πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, επισκέφθηκα χτές συγγενή και παιδικό φίλο που παραιτήθηκε από την αστυνομία. Οι κόντρες μεταξύ μας κρατούσαν χρόνια, δεν περίμενα ότι 
πληθωρικός σε διεθνείς συναντήσεις υπουργός Οικονομικών της χώρας μας δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει προς αλλοδαπούς, με αξιοσημείωτη προθυμία, ότι «παρέλαβε το μήνυμα»: δύο είναι τα κύρια σημερινά προβλήματα της οικονομίας μας, το δημόσιο έλλειμμα και το χρέος, και δεσμεύεται η κυβέρνησή του να τα καταπολεμήσει κατ’ απόλυτη προτεραιότητα.
Η προθυμία του Ελληνα υπουργού Οικονομικών ίσως βρίσκεται σε διαφορετικό μήκος κύματος από τις δηλώσεις του Ελληνα πρωθυπουργού: «Δεν θα πληρώσουν οι μισθωτοί το κόστος της κρίσης, δεν θα περικόψουμε τους μισθούς των εργαζομένων, δεν είμαστε στην κυβέρνηση για να κατεδαφίσουμε το κοινωνικό κράτος».
Το δημόσιο χρέος απέβη θέμα ανησυχίας τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό τις τελευταίες εβδομάδες. Συμβάλλουν σε αυτό παράγοντες με κάθε προέλευση και κίνητρο, με νόμιμες ή και ανομολόγητες επιδιώξεις, αλλά οπωσδήποτε χωρίς τεκμηρίωση, ώστε ο ορυμαγδός στο ζήτημα του ελληνικού χρέους να αποβαίνει δυσανάλογος σε σχέση με το πραγματικό πρόβλημα.
νοιξαν τις προάλλες οι προσφορές για το χρυσοφόρο συμβόλαιο διαχείρισης του δικτύου που τροφοδοτεί με πόσιμο νερό την ευρύτερη περιφέρεια της γαλλικής πρωτεύουσας, το περίφημο Ιλ-ντε-Φρανς: το Παρίσι μαζί με ένα σύνολο 444 δήμων-δορυφόρων.
«Οι 22 «παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ» απέκτησαν βήμα για να κάνουν δηλώσεις χάρη στην απήχηση των αριστερών, ανανεωτικών ιδεών και τη δημοφιλία του Φώτη Κουβέλη καθώς και άλλων στελεχών του ΣΥΝ. Με μεγάλη έκπληξη είδα την εμπλοκή του έμπειρου Μανώλη Γλέζου σ’ αυτή τη θλιβερή ιστορία.
ΑΚΟΑ
-Αναφερόμαστε στην ανακοίνωση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Πως την εισπράττετε εσείς;
ά 2 βδομάδες εθνικοσοσιαλιστές (και όχι ακροδεξιοί) κάναν “παρέμβαση σε τοπικό σύλλογο στους Αμπελόκηπους που έκανε φιλό μεταναστευτική εκδήλωση —>http://www.youtube.com/watch?v=hvdxuDp7vrk .
Πετρόπουλος Α.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
ας ζητώ συγνώμη γι’ αυτή μου την παρέμβαση, αλλά παρακολουθώ εδώ και καιρό το δράμα σας. Πρέπει να σας πω ότι είχα κάποιες προσδοκίες πριν από τις εθνικές εκλογές σας, όταν λέγατε ότι θα διαπραγματευθείτε με την Ε.Ε. για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση στη χώρα σας. Αλλά μετά από τις εκλογές διαπραγμάτευση δεν είδα, τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ από εδώ που είμαι 
πτωχεύσει, ενώ αυτό δεν τεκμηριώνεται αντικειμενικά . Πρώτον οι δόσεις που πληρώνει για το δημόσιο χρέος είναι μικρότερες ως ποσοστό του εθνικού εισοδήματος,απ’ότι ήταν πριν από 10 χρόνια, ήταν τότε 14% του ΑΕΠ ενώ τώρα είναι κάτω από 10%, 7%. Δεύτερον τα σπρεντ,δλδ η διαφορά των ελληνικών επιτοκίων από τα γερμανικά ήταν τότε πάνω από 8 μονάδες ενώ τώρα είναι 4, δλδ το κόστος του δανεισμού. Τρίτον το εξωτερικό έλλειμα της ελληνικής οικονομίας μειώθηκε κατά το τελευταίο έτος κατά 40%,ποτέ δεν είχε μειωθεί τόσο πολύ. Και τέταρτο ,ο δανεισμός, δηλαδή το χρεός της ελλάδος για πρώτη φορά στην ιστορία της είναι στο ίδιο το νόμισμα της δλδ Ευρώ.Δεν έχει πρόβλημα δλδ να βρεί συνάλλαγμα για να πληρώσει τους δανειστές όπως ήταν την εποχή του Τρικούπη ή του Ελ. Βενιζέλου.ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ
ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ :
«ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ, 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010
- Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
- Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
- ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ – ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
- ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Ο Αλέκος Αλαβάνος κατά την ομιλία του στην συζήτηση με θέμα «Σύμφωνο Σταθερότητας και αριστερά» μεταξύ άλλων ανέφερε :
Για την Ελλάδα ως «αδύναμο κρίκο» :
«Είναι αρκετοί οι λόγοι που η Ελλάδα αναδεικνύεται ως ο «αδύναμος κρίκος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρώτο , γιατί έχει τον πιο αρνητικό συνδυασμό δημοσίου ελλείμματος και δημόσιου χρέους από όλους. Και από την Πορτογαλία και από την Ιρλανδία, που έχουν υψηλά ελλείμματα, και από την Ιταλία που έχει υψηλό χρέος.
Δεύτερο, γιατί πέρα από το δημοσιονομικό χώρο, η Ελλάδα έχει ιδιαίτερα αρνητικούς δείκτες στην γενικότερη οικονομική της κατάσταση. Στο έλλειμμα ισοζυγίου πληρωμών. Στην παραγωγικότητα. Στις επενδύσεις. Στον δείκτη εθνικής αποταμίευσης, που στην καθαρή του μορφή, χωρίς δηλαδή την κατανάλωση κεφαλαίου, είναι ο χαμηλότερος στην Ευρωζώνη και επί μια δεκαετία αρνητικός. Τρίτο, γιατί το όλο οικονομικό της σύστημα είναι πλήρως ενσωματωμένο, κτισμένο σύμφωνα με τους όρους της νεοφιλελεύθερης εξέλιξης στην ευρωζώνη. Οι τράπεζες τροφοδοτούνται και επιβιώνουν από τον χαμηλό δανεισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υλοποιούν την πολιτική της στο εσωτερικό και έχουν αναλάβει ειδικό ρόλο, στα πλαίσια του καταμερισμού, ιδιαίτερα στο χώρο των Βαλκανίων. Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι τίποτε περισσότερο από Γραφείο Τύπου και Προπαγάνδας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ταυτόχρονα ο δικομματισμός στήριξε άκριτα όλο το οικοδόμημα της νεοφιλελεύθερης Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και πάλι ΠΑΣΟΚ την αντιμετώπισαν ως αυτόματο πιλότο. Δεν διανοήθηκαν καν την ιδέα μιας εναλλακτικής στρατηγικής. Τέταρτο, γιατί σε διαφοροποίηση από άλλες χώρες, όπως π.χ. η Φιλανδία, έχουν εγκαταλειφτεί όλα τα σημεία έστω και μερικής άμυνας της οικονομίας, όπως είναι η αναβάθμιση του δημόσιου τομέα, η επικέντρωση στην παιδεία, η τεχνολογική ανανέωση της παραγωγικής βάσης. Έτσι οι συνέπειες της διεθνούς κρίσης εμφανίζονται στην Ελλάδα, που δεν ήταν μάλιστα από τις πιο εκτεθειμένες χώρες στα τοξικά ομόλογα, με τον πιο ακραίο τρόπο.
Τον όρο «αδύναμος κρίκος» τον χρησιμοποιεί, κατά ένα περίεργο τρόπο, και το σύστημα – είναι πια καθημερινός στον ευρωπαϊκό τύπο – και η αριστερά. Δεν είναι όμως απλώς μια περιγραφή. Είναι μια προσέγγιση και μια παρέμβαση στην εξέλιξη. Κι εκεί υπάρχει πλήρης σύγκρουση των δύο πλευρών.
Το ευρωπαϊκό κατεστημένο, στο οποίο εντάσσεται και η εγχώρια οικονομική και πολιτική ελίτ, βλέπουν μια διπλή ευκαιρία. Πρώτον : Να πάρουν εκδίκηση για μια Ελλάδα, της κοινωνικής εγρήγορσης, της διαμαρτυρίας, της αμφισβήτησης και της ελευθερίας που τους τρομοκράτησε ιδιαίτερα τον Δεκέμβρη. Δεύτερο : Να διαμορφώσουν εδώ, αλλά και στην Ιρλανδία ή την Πορτογαλία, το μοντέλο της ανάκαμψης ενός ουσιαστικά και ηθικά τραυματισμένου νεοφιλελευθερισμού με συστατικά του στοιχεία την αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους, τη μείωση των μισθών, την αποδόμηση του ασφαλιστικού συστήματος και την ιδιωτικοποίησή του. Συνολικά ενός νέου ταξικού συσχετισμού αγριότερου σε αυτόν τον «δεύτερο γύρο» από τον «πρώτο».
Η αριστερά , όχι μόνο η ελληνική, κι όλη η ευρωπαϊκή, έχει μπροστά της μια σημαντική δυνατότητα. Πρώτο , για να προκαλέσει μια κοινωνική πανστρατιά, μια μεγάλη συμπαράταξη των κοινωνικών δυνάμεων – μισθωτών, ανέργων, αγροτών, μικρών επιχειρηματιών – ένα Μέτωπο που θα κατεδαφίσει το Πρόγραμμα Σταθερότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κι έτσι συνολικά θα θέσει σε αμφισβήτηση το Σύμφωνο Σταθερότητας, τον τρόπο λειτουργίας της ευρωζώνης, την ακραία ληστεία των κερδοσκοπικών κεφαλαίων. Δεύτερο, γιατί μπορεί να φέρει ένα μήνυμα ελπίδας, όπως και η Ισλανδία με το δημοψήφισμά της, σε όλο το ευρωπαϊκό χώρο, με τις εναλλακτικές προτάσεις και διεκδικήσεις : αλληλεγγύη, ανάπτυξη, δημόσιος τομέας, παιδεία και τεχνολογία, κοινωνικό κράτος. Τρίτο, γιατί μπορεί να συμβάλλει στην επανεμφάνιση της κοινωνικής δυναμικής στην ευρωπαϊκή σκηνή.
Δυστυχώς, ενώ το κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση αναδείχθηκε σε ένα από τους πρωταγωνιστές των εξελίξεων τη δεκαετία που πέρασε, η κοινωνική αμφισβήτηση ήταν σε πολύ χαμηλότερο σημείο κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων της διεθνούς κρίσης. Ένας κλοιός φόβου έχει αναπτυχθεί γύρω από όλη την Ευρώπη. Αυτό το μήνυμα αντίστασης, ανατροπής και ελευθερίας μπορεί ιδιαίτερα έντονα να αναδειχθεί από χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, όπως η Ελλάδα.»
Για την πολιτική της κυβέρνησης και το Πρόγραμμα Σταθερότητας:
«Σε θέματα μεταναστών, δικαιοσύνης, περιβάλλοντος, θεσμών η κυβέρνηση Παπανδρέου ασφαλώς παρουσιάζει διαφοροποιήσεις από την κυβέρνηση Καραμανλή.
Στο πυρήνα όμως της κυβερνητικής πολιτικής, που σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι η οικονομία, η σημερινή ταυτίζεται με την χθεσινή κυβέρνηση. Έχει κάνει το πράσινο γαλάζιο.
Ακριβώς όπως είχε γίνει και με την κυβέρνηση Σημίτη, όπως συνέβαινε με την κυβέρνηση Καραμανλή, δεν υπάρχει ίχνος διαφοροποίησης απέναντι στους όρους και τα τελεσίγραφα των Βρυξελλών. Δεν υπάρχει αντίληψη εναλλακτικής πολιτικής. Αυτό που υπάρχει είναι αίσθηση του πολιτικού κόστους, που από μόνο του τελικά δικαιώνει τις επιλογές των Βρυξελλών.
Δεν υπάρχει αντίληψη για μια άλλου τύπου συνεργασία στην Ευρώπη που θα στηρίζεται στις αρχές της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και είναι κρίμα που μαζί με αυτή την αφωνία μαζί με την ελληνική κυβέρνηση εκτίθεται ανεπανόρθωτα κι ολόκληρη η σοσιαλιστική διεθνής.
Δεν υπάρχει, τέλος, καμιά στήριξη στο λαό, που αν είχε ένα πράσινο φως, θα μπορούσε να ήταν δραστήρια παρών σε μια δύσκολη μάχη. Πλύση εγκεφάλου, μοιρολατρία, κλίμα τρόμου. Εκεί που χρειάζεται έκκληση για συμμετοχή, έμπνευση, προοπτική. Είναι εντυπωσιακό με πόση ταχύτητα μια κυβέρνηση εξάντλησε το απόθεμα αναμονής που φέρνει κάθε, έστω και επιφανειακά, πολιτική μεταβολή.
Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην ιστορική πρόκληση που αντιμετωπίζουμε.»
Για την Αριστερά και το Σύμφωνο Σταθερότητας:
«Είναι ασύλληπτα πολλαπλές οι δυνατότητες της αριστεράς με την ανάδειξη ως κεντρικού στοιχείου της πολιτικής της δράσης την πάλη ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας.
Η αριστερά στην Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει εξαιτίας των συνθηκών ως εμπροσθοφυλακή της ευρωπαϊκής αριστεράς. Αντιτασσόμενη στο Πρόγραμμα Σταθερότητας, της ελληνικής κυβέρνησης, θέσει σε αμφισβήτηση συνολικά το Σύμφωνο Σταθερότητας. Το μήνυμα ανυπακοής εδώ, μπορεί να γίνει μήνυμα αντίστασης παντού. Μπορεί να εμπνεύσει κινητοποιήσεις αλληλεγγύης και συμπαράταξης. Μπορεί να φέρει μήνυμα ελευθερίας σε όλη την Ευρώπη.
Η αριστερά, σε μια εποχή διαιρέσεων και τελματώσεων στο χώρο της, με την κινητοποίηση στο κεντρικό πολιτικό θέμα της χώρας , που είναι το Πρόγραμμα και το Σύμφωνο Σταθερότητας, μπορεί να απαντήσει με μια ευρύτατη ενότητα από τα κάτω, από τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο μέχρι τη βάση του ΠΑΣΟΚ, που διαμορφώνεται με κινηματικούς όρους και εναλλακτικές προοπτικές. Ένα Μέτωπο για την Ανατροπή και την Αλληλεγγύη.
Η αριστερά, μπορεί να αναπτύξει μια απέραντη ποικιλία δράσεων μέσα στην κοινωνία. Ομιλίες. Συζητήσεις. Υπογραφές. Κινητοποιήσεις. Επιτροπές ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας. Προσκλήσεις εκπροσώπων από αριστερά κόμματα και συνδικάτα. Με επιστέγασμα την συνολική αμφισβήτηση και την πρόκληση και πρόσκληση της για Δημοψήφισμα στην οποία μπορούν να συγκλίνουν όλες οι επιμέρους δράσεις. Μπορεί να ξεφύγει από την εσωστρέφεια και να ξαναβρεθεί στην μαχητική εξωστρέφεια του άρθρου 16.
Η αριστερά είναι η μόνη που μπορεί να συνθέσει τα επιμέρους κοινωνικά αιτήματα : Όχι πια οι μικρέμποροι ενάντια στους αγρότες, οι μικροεπιχειρηματίες ενάντια στους εργαζόμενους, οι γονείς ενάντια σε διδάσκοντες που απεργούν. Μπορεί να «μεταφράσει» το Σύμφωνο Σταθερότητας σε όρους κατανοητούς και αποδεκτούς από διάφορες κοινωνικές δυνάμεις. Πάλη ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας είναι : ΟΧΙ στη μείωση των μισθών. ΟΧΙ στην ανεργία. ΟΧΙ στην ασφαλιστική επιδείνωση. ΟΧΙ στην εξαθλίωση της αγροτιάς. ΟΧΙ στο κλείσιμο της μικρής επιχείρησης. ΝΑΙ στην ανάπτυξη. ΝΑΙ στις θέσεις εργασίας. ΝΑΙ στο Κοινωνικό Κράτος. ΝΑΙ στην Παιδεία και την Τεχνολογία. ΝΑΙ στον Δημόσιο Χώρο.
Η αριστερά μπορεί με έμπνευση, με πίστη στις δυνάμεις της, με έμφαση στις κοινωνικές συμμαχίες να αρχίσει να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια νέα κοινωνική πλειοψηφία που θα φέρει αισιοδοξία στην κοινωνία και θα ανοίξει νέες προοπτικές.»
κυβέρνηση δια του Πρωθυπουργού της χώρας ανακοίνωσε χθες ένα απαράδεκτο, άδικο, ανάλγητο και συνάμα αναποτελεσματικό νέο πακέτο μέτρων. Εγκατέλειψε ακόμα και τις ελάχιστες προεκλογικές δεσμεύσεις για προστασία του εισοδήματος και διατήρηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Έτσι οδηγούμαστε στο σχέδιο Β΄ της Κυβέρνησης και τη σκληρότερη εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας που αποτελεί τον πολιορκητικό κριό μιας ολομέτωπης επίθεσης κατά των εργαζομένων. Μια επίθεση που θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί και τα επόμενα χρόνια. Στο κρεβάτι του Προκρούστη μπαίνουν όλα: πάγωμα μισθών για δεύτερη χρονιά, μείωση εισοδημάτων, αντιασφαλιστικές επεμβάσεις και αύξηση ορίων ηλικίας για όλους, χτύπημα της απασχόλησης, φορομπηχτικά μέτρα, αποδιάρθρωση εργασιακών σχέσεων, δραματική μείωση των κοινωνικών δαπανών και δικαιωμάτων. Πρόκειται την πιο σκληρή ταξική επίθεση σε βάρος των εργαζομένων και σε όφελος του κεφαλαίου, στο όνομα της πλήρους πειθάρχησης στις νεοφιλελεύθερες επιταγές των αγορών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι, ούτε βέβαια αντιμετωπίζεται με τέτοια μέτρα που πέρα από τον αντεργατικό χαρακτήρα τους, θα παγώσουν την οικονομία και θα διευρύνουν την ύφεση και την κρίση. Η πολιτική αυτή για να αντιμετωπιστεί απαιτεί τον ξεσηκωμό όλων των εργαζομένων. Το πρόγραμμα σταθερότητας της κυβέρνησης πρέπει να ανατραπεί από τους αγώνες όλων των εργαζομένων.
Ύστερα από αυτή την εξέλιξη είναι εγκληματικό να συνεχίζεται η παρελκυστική τακτική από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.
Μετά από το «άδειασμα» των προηγούμενων ημερών, στο υπουργείο Εργασίας, οι ανακοινώσεις γίνονται με το σταγονόμετρο, προκειμένου να προστατευθούν από νέες ανατροπές στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Πως να δικαιολογήσει άλλωστε, ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος τη στροφή προς τις παραμετρικές αλλαγές, όταν όλος ο προηγούμενος σχεδιασμός, επικοινωνιακός αλλά και ουσιαστικός, είχε στηριχθεί στη διαπίστωση ότι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 2 
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ
των χωρών της ευρωζώνης, τελικά-, δεν µπορούν να αποκρουστούν ούτε µε 
Σκληρά μέτρα για τους εργαζομένους του Δημοσίου, όσους έχουν 35 και 37 έτη ασφάλισης και τους 40άρηδες σχεδιάζει η κυβέρνηση με το νέο συνταξιοδοτικό, αλλά εξαιρεί στρατιωτικούς και αστυνομικούς.
Πρόσφατα σχόλια