Ουαί υμίν….

Στη δημοκρατία, ως γνωστόν, όλοι έχουν το δικαίωμα να φωνάζουν για όλα. Οι βιομήχανοι για την καταπίεσή τους από την αριστερά, ο ΠΑΟΚ για τη διαιτησία και την Αθήνα της παράγκας, η κυβέρνηση του Μαρκογιαννάκη για την κουκούλα, ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης. Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ έχει δικαίωμα να φωνάζει για

Η “Μεγάλη Αικατερίνη” δεν θα χορέψει πιά..

Αποσπάσματα από τον “Καρυοθραύστη” του Τσαϊκόφσκυ που χόρευε με μεγάλη επιτυχία .

Η διάσημη μπαλαρίνα των Μπολσόι Αικατερίνα Μαξίμοβα πέθανε στα 70 της χρόνια

Σε μέρα θλίψης για ολόκληρη τη Ρωσία, αλλά και τον κόσμο του κλασικού μπαλέτου γενικότερα, μετατράπηκε η χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Χορού, καθώς έφερνε μαζί της την είδηση για τον θάνατο μιας μεγάλης μπαλαρίνας του Θεάτρου Μπολσόι, της θρυλικής Αικατερίνα Μαξίμοβα.

Η μεγάλη αυτή χορεύτρια της σύγχρονης εποχής πέθανε στο σπίτι της, σε ηλικία 70 ετών. Ήταν απόφοιτος της φημισμένης Ακαδημίας των Μπαλέτων Μπολσόι και πρωτοπαρουσιάστηκε χορεύοντας το ρόλο της Μάσα στον Καρυοθραύστη, το 1958. Για τα επόμενα 30 χρόνια, μέχρι το 1988 που αποσύρθηκε για να ασχοληθεί με την διδασκαλία, έλαμψε σε όλους τους μεγάλους ρόλους του κλασικού μπαλέτου, παίρνοντας δίκαια το προσωνύμιο της «Μεγάλης Αικατερίνης» και της διαδόχου της Ουλάνοβα.

Ανάμεσα στις πολλές βραβεύσεις της, το 1973 ονομάστηκε «λαϊκός καλλιτέχνης» της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το 1981 της απονεμήθηκε το κρατικό βραβείο της ΕΣΣΔ. Ήταν παντρεμένη με τον επίσης χορευτή των Μπολσόι, και αργότερα καλλιτεχνικό διευθυντή τους, Βλαντίμιρ Βασίλιεφ.

“Αυγή” ΣΠ.

*Ενδιαφέρουσα μοντέρνα διασκευή του αραβικού χορού του Τσαϊκοφσκυ

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΩΝ

.

Κ. Πουπάκης

Σαν « βόμβα» έπεσε η είδηση μέσα στο εργατικό κίνημα: Η ΔΑΚΕ θα πάει να “πιάσει” το ΜΑΗ και δεν θα συμμετάσχει στις Πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις, γιατί λέει, θα έχουν αντικυβερνητικό χαρακτήρα. Παράλληλα, μαθαίνουμε από τις χθεσινές εφημερίδες, ότι ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και εκπρόσωπος της ΔΑΚΕ σ’ αυτήν, ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΥΠΑΚΗΣ, θα είναι υποψήφιος Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, σε εκλόγιμη θέση.

Σιγά θα μου πείτε,μήπως είναι ο πρώτος συνδικαλιστής , που εξαργυρώνει, το πούλημα των αγώνων εργαζομένων, με κάποια πολιτική η κυβερνητική θέση;

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Μανώλης, Πρωτόπαππας, Κανελλόπουλος, τεράστιος αριθμός που αν τους γράψεις όλους, θα φουλάρει ο σκληρός δίσκος του PC.

Χρ. Πρωτόπαπας

Ως πότε όμως οι εργαζόμενοι θα ψηφίζουν τέτοια κουμάσια να τους εκπροσωπούν; Ως πότε θα συντάσσονται πίσω από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του δικομματισμού; Είναι πλέον ατομική μας ευθύνη, να αντισταθούμε, να ενταχθούμε ενεργά στα σωματεία, ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι, όσοι εργάζονται σε καθεστώς μεσαίωνα. Να πετάξουμε αυτές τις δυνάμεις της συναλλαγής και της ποδηγέτησης από το συνδικαλιστικό κίνημα. Συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο σαν κίνημα υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζόμενων και άρα σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

velzevoulis

Κατάρρευση….

Βασίλης Μουλόπουλος

Το «Μillennium Ρeople», μυθιστόρημα του James Βallard, τελειώνει  με τη βίαιη εξέγερση των καθηγητών  πανεπιστημίου, των δημοσιογράφων,  των διαφημιστών, των τηλεοπτικών σκηνοθετών,των brokers του χρηματιστηρίου. Καταστρέφουν (η περιγραφή θυμίζει την τελική σκηνή της έκρηξης -«Βlow up» του Αντονιόνι)- όλα όσα  εκπροσωπούν τα σύμβολα ζωής μιας  μεσαίας τάξης πνιγμένης στα στεγαστικά δάνεια και στα δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων. Μαζί με τις τράπεζες  και  τα σχολεία καίνε και τα σπίτια τους.

(…) Εχουν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τότε. Οι «δυνατοί της Γης» προσπάθησαν να αντιδράσουν στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Το έκαναν με τον πόλεμο, με την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών αγαθών, με την ποινικοποίηση των κινημάτων. Αλλά απέτυχαν. Οι στρεβλώσεις, οι αντιθέσεις, τα αδιέξοδα, οι συγκρούσεις του νεοφιλελευθερισμού βγήκαν στην επιφάνεια και σήμερα είναι κυρίαρχες.

Οι κοινωνικές εκρήξεις όμως τού σήμερα σε Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία δεν αποτελούν μια «νέα αρχή». Η δεκαετία που πέρασε είναι πλέον ιστορία. Ο κόσμος δεν έμεινε ακίνητος, δεν είναι ο ίδιος. Η οικονομική κρίση δεν αποτελεί απλώς μια παρέκκλιση στον μονόδρομο της μοναδικής σκέψης, αλλά μια πραγματικότητα σκληρή, που αφήνει ελάχιστα περιθώρια ελιγμών σε εκείνους που θέλουν να ξαναβάλουν μπροστά το τρένο του νεοφιλελευθερισμού προσποιούμενοι ότι «δεν συνέβη και τίποτα το τραγικό».

Παρουσιάζει ωστόσο δυσκολίες και για εκείνους που προτείνουν ένα νέο «Βretton Woods». Πρώτον, γιατί στο Βretton Woods δεν αποφασίστηκαν μόνο χρηματιστικά και νομισματικά μέτρα αλλά σχεδιάστηκε ένας νέος γεωπολιτικός χάρτης που σήμανε το τέλος της βρετανικής ηγεμονίας και την αρχή της αμερικανικής. Και δεύτερον, αποδέχτηκε τον έλεγχο του κράτους στην αγορά, νομιμοποιώντας έτσι τις πολιτικές και κοινωνικές εκφράσεις του εργατικού κινήματος.

Οι συναντήσεις και οι συσκέψεις κορυφής του G20 δεν έχουν τόσο υψηλά κίνητρα, ούτε τους περνάει από το μυαλό να αποδεχθούν μια νέα παγκόσμια οικονομική και πολιτική αρχιτεκτονική. Και οι κοινωνικές εξεγέρσεις που όλο και πληθαίνουν, έχουν τα χρώματα των εξεγέρσεων του Βallard. Οχι μια νέα αρχή, αλλά το τέλος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

vmoulopoulos@dolnet.gr

Διαμαρτυρία για τα προγράμματα STAGE

Δημοσίευση: 29-04-2009 21:24 από Ομάδα TVXS
Προβολές: 304 – Σχόλια: 7 – Κατηγορία: Κοινωνικά Θέματα

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας υπέρ των μόνιμων σχέσεων εργασίας πραγματοποίησε την Τετάρτη το Σωματείο Ασκουμένων του προγράμματος STAGE ΙΚΑ. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στη Βασιλίσσης Σοφίας, έξω από τη Βουλή, υπό το βλέμμα αστυνομικών που είχαν διακόψει την κυκλοφορία.

Κρατώντας πανό διαμαρτυρίας, οι διαμαρτυρόμενοι διεκδίκησαν το δικαίωμά τους για μονιμότητα στην εργασία τους. Οι περίπου 20.000 εργαζόμενοι μέσω του προγράμματος STAGE καλύπτουν πλήρως οργανικές θέσεις σε όλο το δημόσιο με τετράχρονη σύμβαση εργασίας. Οι μισθοί τους δεν ξεπερνούν τα 500 ευρώ, ενώ δεν έχουν συνταξιοδοτική ασφάλιση.

Όπως δήλωσε στο tvxs.gr η δικηγόρος του σωματείου κ. Μαρία Μαγδαληνή-Τσίπρα, το Eυρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, μπορούν κάλλιστα να απορροφηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες που απασχολούνται.

Ειδική επιτροπή κατέθεσε δύο εναλλακτικές προτάσεις νόμου στην ειδική γραμματεία του προέδρου της Βουλής και στα κόμματα. Με αυτές αξιώνεται η μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου με τη συνδρομή των προϋοποθέσεων του διατάγματος Παυλόπουλου και την καταγραφή όσων έχουν προϋπηρεσία για σταδιακή τους απορρόφηση.