Πρωτομαγιά 2009

Να σταματήσουμε τις αντεργατικές πολιτικές

Στην ενότητα η δύναμη, στον αγώνα η νίκη

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργαζόμενους σε δεινή θέση. Η διεθνής οικονομική κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα μας και σε συνδυασμό με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δημιουργούν ένα τεράστιο κύμα, που απειλεί να σαρώσει κάθε δικαίωμα και κατάκτηση, που έχει ακόμη παραμείνει. Οι απολύσεις, το χτύπημα των συμβάσεων, η λιτότητα το πάγωμα των μισθών, των συντάξεων, οι εργασιακές σχέσεις– λάστιχο, η αύξηση της ανεργίας, ο περιορισμός των κοινωνικών και συλλογικών δικαιωμάτων, η έκρηξη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, είναι στην ημερήσια διάταξη σ’ όλο τον κόσμο και στη χώρα μας.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι εργαζόμενοι οργανώνουν τις αντιστάσεις τους, συσπειρώνονται,

Για ένα ριζοσπαστικό κίνημα

Ο κ. Σανιδάς, οι βασανιστές της χούντας και οι “ποινές” που επιβλήθηκαν…

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ

ΠΟΙΟΙ  ΜΑΣ ΔΙΚΑΖΟΥΝ ΚΑΙ

ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ (ΑΦΟΥ

ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ (ΔΙ)ΟΡΙΖΟΥΝ

`

Η εικόνα του Ιησού Χριστού "τον μάρανε"

Μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974, ξεκίνησε μια σειρά από δίκες αστυνομικών που είχαν βασανίσει άγρια πολίτες. Σε μια παρόμοια δίκη στην Πάτρα, πρωταγωνιστής ήταν ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδας. Ο “Ιός” της “Ελευθεροτυπίας” δημοσίευσε πριν από λίγες μέρες τα αποκαλυπτικά πρακτικά της δίκης.

Ευχαριστούμε τον χρήστη giorgos1 για την επισήμανση του άρθρου του “Ιου” που αναφέρει μεταξυ των άλλων:

Φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα ένα σημαντικό ντοκουμέντο της μεταπολίτευσης. Πρόκειται για τα πρακτικά μιας δίκης που διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 1975 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών.

…Η αξία του ντοκουμέντου ενισχύεται από το γεγονός ότι στην υπόθεση αυτή πρωταγωνιστούν δύο πρόσωπα που έχουν και σήμερα μια εξέχουσα κοινωνική θέση, σε διαφορετικά βέβαια πόστα. Ο εισαγγελέας της δίκης εκείνης στην Πάτρα δεν είναι άλλος από τον κ. Γεώργιο Σανιδά, τον σημερινό εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος έχει επιδείξει ιδιαίτερη δραστηριότητα

Ο κλέψας του κλέψαντος

Από τον ΦΙΛΙΠΠΟ ΣΥΡΙΓΟ

Ετσι λοιπόν, λίγες μέρες πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή για τη δίωξη του τέως υπουργού Αιγαίου Αρ. Παυλίδη, το πολιτικό σκηνικό ήρθε στη θέση του!

ΚΑΙ ο Ελληνας πολίτης, παρακολουθώντας τα λεγόμενα της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μπορεί να μην έχει καμία βεβαιότητα για το αύριο, αλλά για ένα πράγμα είναι απόλυτα σίγουρος: ότι τα παίρνουν και οι μεν και οι δε!

ΤΟ επιβεβαιώνουν με την καθημερινή επιχειρηματολογία τους τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η Ν.Δ., νομίζοντας ότι όποιος αποδείξει ότι ο αντίπαλός του έκλεψε περισσότερο από τον ίδιο, θα είναι ο τελικός νικητής στα μάτια του αγανακτισμένου ελληνικού λαού.

ΟΜΩΣ κάνουν μεγάλο λάθος, γιατί από αυτή την αντιπαράθεση… υψηλών ιδεών δεν πρόκειται να υπάρξουν νικητές και ηττημένοι. Ολοι χαμένοι θα βγουν, γιατί κάποια στιγμή, που δεν μοιάζει καθόλου μακρινή, ο κόσμος μοιραία θα αποστρέψει το βλέμμα. Και από τη Ν.Δ. του ανιψιού Καραμανλή (ή, γιατί όχι, της κόρης Μητσοτάκη…) και από το ΠΑΣΟΚ του εγγονού του Γέρου της Δημοκρατίας και υιού του εμπνευστή της αλλαγής!

«ΚΑΙ τι πρέπει να γίνει;», θα ρωτήσουν, ίσως, κάποιοι ανυποψίαστοι. «Να κουκουλωθούν υπαρκτά και μεγάλα σκάνδαλα για να μη βρωμίσει το πολιτικό σκηνικό;». Να περάσουν, δηλαδή, ντούκου η Siemens, το Βατοπέδι, τα ομόλογα, ο Παυλίδης, το C4i, για να μη χαλάσουν τα μούτρα των μεν και των δε; Δεν θα πρέπει να υπάρξει κάθαρση; Δεν θα πρέπει, επιτέλους, κάθε κατεργάρης να κάτσει στον πάγκο του;

ΝΑΙ, έτσι είναι, μόνο που όσα φρικτά παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στοχεύουν ακριβώς στο αντίθετο. Στη δημιουργία εντυπώσεων, στον συμψηφισμό και τελικά στο κουκούλωμα. Γιατί στόχος δεν είναι η κάθαρση στον δημόσιο βίο, αλλά η διά των σκανδάλων κατάκτηση ή υπεράσπιση της εξουσίας.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ πως, ό,τι και να λέγεται, κανένας πολιτικός δεν πάει στη… στενή – άρα όλος ο σαματάς γίνεται για το… πάπλωμα. Αλλωστε, από τη στιγμή που τα δύο μεγάλα κόμματα έπαψαν να έχουν ουσιαστικές προγραμματικές και ιδεολογικές διαφορές, για τι άλλο να τσακωθούν; Για την Παιδεία, για το Περιβάλλον, για την Οικονομία; Αστεία πράγματα, αφού ακόμα κι εκεί που θα μπορούσαν να υπάρχουν διαφορές, έρχονται οι Βρυξέλλες και τα κάνουν όλα… ίσωμα!

ΑΡΑ, λοιπόν, το μόνο υγιές πεδίο ανταγωνισμού που απομένει είναι τα σκάνδαλα. Και ταυτόχρονα εντελώς ανέξοδο, αφού επί της ουσίας κανείς δεν την πληρώνει.

ΜΕΧΡΙ να πάρει, βέβαια, ανάποδες ο ελληνικός λαός και να αναζητήσει πραγματικά δικές του λύσεις. Εκτός αν προλάβει κάποιος Μπερλουσκόνι και ενσωματώσει την πολιτική στο επιχειρείν. Οπότε θα έχουμε δύο σε ένα (και με λιγότερα έξοδα…)!

“Ελευθεροτυπία” 28/04/2009

Σ.Σ. Σκίτσο έντονα δικά μας