ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΡΙΖΑ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ “ΜΙΚΡΟΙ” ΕΧΟΥΝ ΛΟΓΟ (ΠΡΕΠΕΙ..)
(…) Στο μέτωπο του ασφαλιστικού, χιλιάδες ασφαλισμένοι σε καθεστώς ΒΑΕ, δηλαδή στις πιο σκληρές και ανθυγιεινές εργασίες, κινδυνεύουν με 5 χρόνια πρόσθετη δουλειά για να εξασφαλίσουν μια σύνταξη πείνας.
Δεν θα διστάσουν να περικόψουν βασικά φάρμακα και παροχές υγείας από χιλιάδες φτωχούς ανθρώπους ή να καταδικάσουν σε δουλειά μέχρι το θάνατο τους πιο σκληρά «απασχολούμενους» χειρώνακτες εργάτες.
Στο μέτωπο του εισοδήματος την ίδια στιγμή οι τράπεζες –που επιδοτήθηκαν με 28 δισ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό– αλλά και η κυβερνητική Διοίκηση της ΕΡΤ αρνούνται να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις με τα συνδικάτα για υπογραφή νέων Συμβάσεων. Όταν λένε πάγωμα μισθών το εννοούν κατά γράμμα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, από τον περασμένο Νοέμβρη μέχρι το Μάρτη έγιναν πάνω από 110.000 απολύσεις! Και όμως η κυβέρνηση συζητά να ικανοποιήσει το αίτημα του ΣΕΒ και του ΙΟΒΕ για κατάργηση του ορίου (2%) των ομαδικών απολύσεων και «σχετικοποίηση» όλων των προστασιών της εργατικής νομοθεσίας! Την ίδια περίοδο το 30% των νέων προσλήψεων έγιναν στο καθεστώς της μερικής απασχόλησης. Και όμως η κυβέρνηση συζητά μέτρα διευκόλυνσης της «ελαστικοποίησης».
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκεί να επιβεβαιώσει το ριζοσπαστικό προσανατολισμό του. Οφείλει να τον οξύνει και κυρίως να τον μετατρέψει σε ζωντανές δράσεις. Οι κλαδικές και τοπικές οργανώσεις να πάρουν πρωτοβουλίες για να στηρίξουν τον κόσμο της εργασίας και της αντίστασης, π.χ., να βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, όπως οι εργαζόμενοι στον Ελεύθερο Τύπο, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τον ΟΣΕ και τον ΟΤΕ.
Να οργανώσουμε το πανελλαδικό συλλαλητήριο ΔΕΘ με εξορμήσεις να ενοποιήσουμε τις δυνάμεις μας βγαίνοντας προς τα έξω με περιοδείες στους εργασιακούς χώρους, με μαχητικές δράσεις και καταλήψεις, π.χ., στην ΕΥΑΘ, με εκδηλώσεις και παρεμβάσεις στις γειτονιές. Η προοπτική για μία πανεργατική απεργία όχι μόνο θα συντόνιζε αυτούς τους αγώνες αλλά και θα έβγαζε στο δρόμο την οργή όλων για την κυβέρνηση, βάζοντας ταφόπλακα στα νέα σχέδιά της να χτυπήσει το ασφαλιστικό.
Να επιμείνουμε στις αιχμές των 15 σημείων στο δικό μας πρόγραμμα αναγκών σε βάρος των κερδών. Πρέπει να επανέλθουμε στην κατεύθυνση της αντίστασης στο νεοφιλελευθερισμό (…)να ριζοσπαστικοποιήσουμε την πολιτική μας.
Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις
Φορολογία στους πλουσίους
Απαγόρευση των απολύσεων
Κατάργηση της ελαστικής εργασίας και μονιμοποίηση των συμβασιούχων
Σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων
Μαζικές προσλήψεις σε υγεία και παιδεία
`
 |
Οι κλαδικές και τοπικές οργανώσεις να πάρουν πρωτοβουλίες για να στηρίξουν τον κόσμο της εργασίας και της αντίστασης π.χ. να βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις (…)
Να οργανώσουμε το πανελλαδικό συλλαλητήριο ΔΕΘ με εξορμήσεις (..) , με περιοδείες στους εργασιακούς χώρους, με μαχητικές δράσεις και καταλήψεις, π.χ., στην ΕΥΑΘ, με εκδηλώσεις και παρεμβάσεις στις γειτονιές. |
`
Επιπλέον, η αντιμετώπιση της επίθεσης στο εργατικό κίνημα είναι όρος για την ανασύνταξη και αντεπίθεση του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς. Γιατί η νεοφιλελεύθερη επιθετικότητα στην οικονομική και κοινωνική πολιτική πάει χέρι-χέρι με το ρατσισμό και τις αυταρχικές κραυγές για «τάξη και ασφάλεια».
Δεν πρέπει να μείνουμε σε ένα αφηρημένο αντιρατσισμό και να δουλεύουμε μόνο με κεντρικές καμπάνιες αλληλεγγύης και απουσιάζουμε από την καθημερινότητα των προβλημάτων στους εργασιακούς χώρους και τις γειτονιές.
Όταν ο προσανατολισμός της πολιτικής και της δράσης μας είναι εκεί που δουλεύει και ζει η εργατική τάξη και στην συστηματική δράση για να αναδείξουμε τους υπεύθυνους και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των ντόπιων εργαζόμενων, τότε μπορεί να γίνουν οι συνδέσεις για τα κοινά προβλήματα και την ανάγκη κοινής δράσης Ελλήνων και μεταναστών και την απόρριψη των ρατσιστικών πολιτικών.
Να γενικεύσουμε παραδείγματα όπως αυτά των εργαζόμενων (ντόπιων και μεταναστών) στις ταχυμεταφορές, που κατάφεραν να ανακαλέσουν απολύσεις, με τη μαχητική και ενωτική δράση του σωματείου τους.
Να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την κατάκτηση ίσων δικαιωμάτων ελληνίδων και μεταναστριών καθαριστριών.
Να επιμείνουμε στην παρουσία και τη σχέση μας με τον κόσμο σε κάθε γειτονιά, για να μην επιτρέψουμε σε ρατσιστικές απόψεις να ριζώσουν ανάμεσα μας, αναδεικνύοντας τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων μας.
Στα σχολεία μπορούμε να οργανώσουμε τις δυνάμεις που θα κατακτήσουν επιτέλους την υπηκοότητα για τη 2η γενιά μεταναστών.
Τέλος για το οργανωτικό μέχρι την ΠΣ του Οκτώβρη πρέπει να οργανώσουμε σοβαρά και συγκεκριμένα τη συζήτηση για τις οργανωτικές λύσεις που θα επιλέξουμε στην κατεύθυνση απόφασης για δημοκρατική του ΣΥΡΙΖΑ. Η λύση με τους δεδομένους συσχετισμούς και τις πολιτικές διαφορές δεν μπορεί να είναι ένα καταστατικό δημοκρατικού συγκεντρωτισμού με πλειοψηφίες και μειοψηφίες αλλά ούτε και ένα χαλαρό σοσιαλδημοκρατικού τύπου μόρφωμα που δεν αποφασίζει για τίποτα παρά μόνο για τον αρχηγό…
*Α. ΚΑΡΑΒΑΣ (ΚΟΕ) (ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΕΝΕ «ΓΚΡΟΥΠΟΥΣΚΟΥΛΑ»…)
