Αστεία: Οταν πέθανε ο Λένιν….

`

” Εχει μόλις πεθάνει ο Λένιν και πάει στον Αγιο Πέτρο.

- “Καλός, χρυσός είσαι”, του λέει ο Αγιος Πέτρος, “αλλά Κομμουνιστής, οπότε αναγκαστικά θα πας στην Κόλαση.”

- “Κανένα πρόβλημα”, απαντά ο Λένιν και κατευθύνεται προς την κολαση.

Μετά από ένα μήνα πάιρνει τηλέφωνο ο διάολας τον θεό και του λέει :

- “Θεέ κάνε κάτι, εδώ έχει γίνει πανικός, δεν τον αντέχω άλλο αυτόν τον Λένιν. Με το που ήρθε οργάνωσε τα διαβολάκια σε συνδικάτα, εξεγερθήκαν για τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας τους, απεργούν εδώ και 3 εβδομάδες και γίνεται χαμός. Οι καταδικασμένες ψυχές που είναι για βασανισμό δείχνουν αλληλεγγύη στα διαβολάκια και γενικά δεν δουλεύει τίποτα. Δοκίμασα τα πάντα αλλά δεν κατάφερα να κάνω τίποτα. Πάρτον να με αφήσει ήσυχο, εσύ δεν θα έχεις τέτοια προβλήματα.

-” Εντάξει λέει ο θεός… – “Θα τον πάρω από εδώ μπας και κάνεις καμιά δουλειά, άχρηστε”.

Πραγματικά ο θεός παίρνει τον Λένιν για να γλιτώσει τον κακομοίρη τον διάβολο.

Μετά από ένα μήνα ξαναπαίρνει τηλέφωνο ο διάολας τον θεό για να δει τι γίνεται.

- “Καλησπέρα θεέ” του λέει ο διάολας.

Και απαντάει ο θεός:

- “Ωπα ώπα φίλε. Πρώτον, δεν υπάρχει θεός και δεύτερον θα με αποκαλείς σύντροφο…”. “

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

ΑΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΣΤΑΘΗ VS ΒΟΤΣΗ ΓΙΑ “ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ”

Η (χαμένη) τιμή της αλήθειας

Του ΣΤΑΘΗ Δ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

πί της ουσίας: Ο κ. Γιώργος Βότσης σε άρθρο του στην «Ε» (24.VIII.2009) ζητά από «ορισμένους αδιάντροπους να βάλουν χαλινάρι στο στόμα τους» για την κριτική που έκαναν στον κ. Περικλή Κοροβέση περί όσων ο ίδιος είπε για την Αριστερά εν σχέσει με τις μίζες της Ζήμενς, ανακυκλώνοντας -πάντα κατά τον κ. Βότση- όσα εκείνος είχε γράψει σε άλλο άρθρο του, πάλι στην «Ε», στις 13.7.2009.

Για να ξέρουμε για τι μιλάμε, ο κ. Βότσης αναδημοσιεύει στο δεύτερο άρθρο του το «επίμαχο», όπως το προσδιορίζει ο ίδιος, χωρίο του πρώτου, το οποίον κατά λέξιν έλεγε τα εξής:

«…Οι δραστηριότητες της “Ζίμενς” στη χώρα μας έχουν μια εξόχως ενδιαφέρουσα προϊστορία διάστικτη από σκανδαλωδώς χαριστικές πολιτικές ενέργειες. Η κορυφαία το 1990: Η τότε “οικουμενική” κυβέρνηση του Ξεν. Ζολώτα απεφάσισε να ακυρώσει διεθνή διαγωνισμό για την ψηφιοποίηση του ΟΤΕ, που έβαινε προς προκλητικά χαριστική κατακύρωση στη “Ζίμενς” σε σύμπραξη με την Intracom του Σωκ. Κόκκαλη και να προκηρύξει νέο. Και ξαφνικά παρενέβησαν από κοινού οι τρεις πολιτικοί ηγέτες (Αν. Παπανδρέου, Κ. Μητσοτάκης και Χ. Φλωράκης), ανέτρεψαν πραξικοπηματικά την κυβερνητική απόφαση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 5-9-2009 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΝΕΩΝ ΜΑΖΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

 

Όλοι οι εργαζόμενοι και τα Συνδικάτα τους πρέπει να σημάνουν συναγερμό στο μαζικό και ενωτικό συλλαλητήριο το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη της ανεργίας και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και να στείλουν ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και τους εργοδότες, ότι δεν θα πληρώσουν άλλο τη κρίση που αυτοί δημιούργησαν.

Η Κυβέρνηση, οι εργοδότες, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση κλιμακώνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Με το πρόσχημα της κρίσης εφαρμόζουν όλο και πιο σκληρές αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές και δεν θέλουν να αφήσουν τίποτα όρθιο.

Ξεπουλούν ότι έχει απομείνει από το δημόσιο τομέα, αποδιαρθρώνουν την εργασία και στο δημόσιο, συνεχίζουν τη ρουσφετολογική πολιτική προσλήψεων, συνεχίζουν να λεηλατούν και να υπερφορολογούν τα εισοδήματα των εργαζομένων, κατακρεουργούν συλλογικές συμβάσεις και εργασιακά δικαιώματα. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τα Β.Α.Ε. είναι πάνω στην προκρούστεια κλίνη, ενώ φαλκιδεύεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης και καταργούνται τα δικαιώματα δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων γυναικών στο Δημόσιο.

Οι εργοδότες με τις ευλογίες της Κυβέρνησης και την αξιοποίηση των αντεργατικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ καταργούν κάθε δικαίωμα. Στους χώρους δουλειάς κυριαρχούν η εργοδοτική αυθαιρεσία, η απλήρωτη εργασία, η περικοπή αποδοχών, η μετατροπή της πλήρους εργασίας σε μερική, η εκ περιτροπής εργασία, η ανασφάλιστη εργασία, η τρομοκρατία, οι συνδικαλιστικές διώξεις.

Η ανεργία, η λιτότητα και η ακρίβεια είναι τα αγαθά που απολαμβάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι για να συνεχίσουν να διατηρούν και να αυξήσουν τα προνόμια και τα υπερκέρδη του κεφαλαίου.

Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτές τις νοσηρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές μεθόδευσαν, επίσης την αποδόμηση και κατάρρευση της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης με τους αντιασφαλιστικούς νόμους που διαχρονικά ψήφισαν.

Σπρώχνουν τα ασφαλιστικά ταμεία στο δανεισμό όταν έχουν καταληστεύσει τα αποθεματικά τους, όταν με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τη μαύρη εργασία και το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο τα έχουν οδηγήσει σε διάλυση. Όταν μόνο στο ΙΚΑ το κράτος χρωστά 9,8 δις ευρώ και άλλα 9 δις οι επιχειρήσεις.

 

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΉΣΟΥΜΕ

 

Το δικομματικό πολιτικό σύστημα αποπροσανατολίζει, προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, αξιοποιεί με καθαρά ταξικούς όρους υπέρ του κεφαλαίου την οικονομική κρίση, επαναφέρει κυνικά νέα μέτρα υπέρ των επιχειρήσεων βαφτίζοντάς τα μεταρρυθμίσεις. Σε αυτή την πρωτόγνωρη επίθεση, δυστυχώς το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα εμφανίζεται αποδυναμωμένο. Η πλειοψηφία της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος έχει σπείρει την ηττοπάθεια και την αναποτελεσματικότητα με τη συναινετική και τη συμβιβαστική της στάση, ενώ, η διάσπαση της κοινής δράσης προσθέτει ένα επιπλέον μεγάλο μειονέκτημα. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Απαιτείται ένα νέος ενωτικός και διαρκής ξεσηκωμός των συνδικάτων και των εργαζομένων μέσα από πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, Χρειάζεται η συσπείρωση των εργαζομένων στη βάση, που θα δημιουργεί αγωνιστικά γεγονότα και θα πιέζει ασφυκτικά και τις κεντρικές οργανώσεις να παίξουν επί τέλους το ρόλο τους.

 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Ουσιαστικές αυξήσεις μισθών-συντάξεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Νέο μισθολόγιο για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο χωρίς διαχωρισμούς για παλιούς και νέους.

Σταθερή εργασία για όλους χωρίς ελαστικότητες, κατάργηση των νόμων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ που νομιμοποιούν την μετατροπή σταθερής εργασίας σε μερική και εκ περιτροπής εργασία. Ουσιαστική στήριξη ανέργων. Ενιαία μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο.

Κατάργηση αντιασφαλιστικών νόμων, καμία περαιτέρω επιδείνωση, ενίσχυση της δημόσιας ασφάλισης και των δικαιωμάτων. Να μην υλοποιηθεί η απόφαση του ΔΕΚ που πέρα από τις επιπτώσεις της στις γυναίκες, φαλκιδεύει το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης.

Να φορολογηθούν το κεφάλαιο και τα μεγάλα εισοδήματα. Ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση.

Απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων και των ΣΔΙΤ, επανακρατικοποίηση τραπεζών προκειμένου να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης, επαναφορά στο Δημόσιο Τομέα των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις. Υπεράσπιση και αναβάθμιση  των δημόσιων αγαθών της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας, της ασφάλισης. Προστασία του περιβάλλοντος.

 

 

 

Φτάνει πια ο εμπαιγμός! Δεν πληρώνουμε άλλο τη κρίση σας, δεν τη δημιουργήσαμε εμείς.

Δεν θα ανεχθούμε άλλα βάρη στις πλάτες μας. Αγωνιζόμαστε γιατί υπάρχει διέξοδος από την κρίση.

 

 

Όλοι οι δρόμοι μας οδηγούν στη μαζική ενωτική αγωνιστή συμμετοχή

στο συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη 5 Σεπτέμβρη.

Άγαλμα Βενιζέλου 6 μ.μ.

ΔΗΛΩΣΗ Γ. ΓΑΒΡΙΛΗ ΑΝΑΠ. ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ

27/8/2009

 

Στη σημερινή συνάντηση με τον πρόεδρο της κυβέρνησης τέθηκαν μεγάλα θέματα που απασχολούν τους εργαζόμενους.

Από τη δική μας πλευρά ζητήθηκε με έμφαση να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες της κρίσης, προστατεύοντας τους εργαζόμενους.

Να αντιμετωπιστούν οι γενεσιουργές αιτίες της κρίσης και η αναζήτηση εξόδου από αυτή να μην είναι μια επιστροφή στο προηγούμενο μοντέλο, που στηρίχτηκε στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων, στην εμπορευματοποίηση των Δημοσίων Αγαθών, στις ανισότητες και στο δανεισμό ακόμη και για την κάλυψη των βασικών αναγκών.

Δεν υπάρχει καμία αντοχή και ανοχή σε αυτή την νεοφιλελεύθερη πολιτική. Απαιτείται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας νέας ανάπτυξης και οικονομικής πολιτικής με στόχο και κριτήριο την αναδιανομή του εισοδήματος και των δικαιωμάτων προς όφελος των εργαζομένων.

Ως άμεσα μέτρα περιορισμού των συνεπειών της κρίσης θα μπορούσε να είναι η ουσιαστική ενίσχυση του εισοδήματος προκειμένου να τονωθεί η κατανάλωση και η απασχόληση:

• Η αύξηση των Δημοσίων επενδύσεων.
• Η στήριξη των θέσεων εργασίας.
• Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του ημερομισθίου.
• Η προστασία και η στήριξη του Δημοσίου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Η κυβέρνηση αξιοποιεί το έλλειμμα και στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας και του κέρδους επιχειρεί να καμφθεί η εργασία, στερώντας παράλληλα από τους εργαζόμενους κάθε διαπραγματευτική ικανότητα.

Η κυβέρνηση συμπεριφέρεται λες και ζει σε συνθήκες θερμοκηπίου. Τα αυτιά της είναι κλειστά και η σιωπή της αποκαλυπτική όταν ακούει τα εργατικά αιτήματα. Τα αντιμετωπίζει ως μία απλή λεπτομέρεια. Αντίθετα αναθέτει πρωταγωνιστικό ρόλο στους επιχειρηματίες και τραπεζίτες, υιοθετώντας το σύνολο των αιτημάτων τους.

Η επίθεση εναντίον των εργαζομένων είναι ανοιχτή και η αντίδραση τους πρέπει να είναι συνολική και αποφασιστική με καλά προετοιμασμένες κινητοποιήσεις.

Η απάντηση θα δοθεί με τη μεγάλη κινητοποίηση της Θεσσαλονίκης στις 5/9. Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης πρέπει να πλημμυρίσουν από την οργή των εργαζομένων.

Το ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ του ΣΥΝ για τα “τρία κακά της μοίρας μας”

Συλλογικα κειμενα του Κοκκινο-πρασινου Δικτυου

26/08/2009, 9:25 πμ

• • 

  το

• ιστολογιο

• του

• κοκκινοπρασινου

• δικτυου

• του

• συνασπισμου

`

`

`

`

Ανοικτό γράμμα προς τα μέλη του κόμματός μας και του ΣΥΡΙΖΑ

ίναι πρόδηλο πως εδώ και ένα περίπου δίμηνο ζούμε ως χώρος της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε μια συνθήκη απόλυτου παραλογισμού. Αρχής γενομένης με τα όσα επακολούθησαν τις Ευρωεκλογές, με κύρια ανάμεσά τους τους πανηγυρισμούς σχεδόν τμήματος της «ανανεωτικής» πτέρυγας για την «ταπεινωτική ήττα» μας και τις απολύτως απαξιωτικές για την παράταξή μας παραιτήσεις, ανακλήσεις και τα συμπαρομαρτούντα, αδυνατούμε –ακόμη και σε συνθήκες ραστώνης- να ησυχάσουμε για μια έστω μέρα.

Ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του κόμματός μας, με όλη την τεράστια απογοήτευση, συνεχίζει να προσπαθεί, δέχεται το ένα χτύπημα πίσω από το άλλο. Δηλώσεις παραγόντων ακολουθούν τις δηλώσεις άλλων παραγόντων, χωρίς φειδώ και έλεος, με αποτέλεσμα να είμαστε ήδη η χλεύη των αντιπάλων μας και η ντροπή των μελών μας. Ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, «έγκυρες εφημερίδες» έχουν γίνει ο τόπος της καταστροφής ενός εγχειρήματος που προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον και που στις 7 Ιουνίου, πριν ακολουθήσουν όσα ακολούθησαν, είχε ακόμη, με όλο το κακό εκλογικό αποτέλεσμα, όλες τις δυνατότητες να κάνει τη μεγάλη διαφορά στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς.

Δεν θα μπούμε σε αναλύσεις. Δυστυχώς, πολλές φορές τα πράγματα είναι περισσότερο ρηχά και από όσο φαίνεται πως είναι. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να ψάχνουμε «βάθος» εκεί που δεν υπάρχει, δεν χρειάζεται να αναζητούμε πολιτική ουσία εκεί όπου τα «προσωπικά» μας κυριαρχούν και επικαθορίζουν τα υπόλοιπα.

ο θέμα είναι τώρα τι λες. Το θέμα είναι τι να κάνουμε, για να περισώσουμε καταρχήν ό,τι μπορούμε, έτσι ώστε σε μια επόμενη φάση να αναταχθούμε και να διεκδικήσουμε εκ νέου την ευκαιρία της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Να τι λέμε εμείς:

• Η στάση και οι πρακτικές ενός τμήματος της «ανανεωτικής» πτέρυγας είναι εδώ και καιρό εκτός οποιουδήποτε –οσοδήποτε χαλαρού θέλετε- πλαισίου συντροφικότητας, σεβασμού των αποφάσεων, τήρησης των στοιχειωδών αρχών λειτουργίας μιας δημοκρατικής συλλογικότητας. Έκφραση σε ΜΜΕ μόνο προσωπικών απόψεων, χωρίς καν την επισήμανση πως είναι προσωπικές και ακραία μειοψηφικές πολλές φορές, σε ανοικτή σύγκρουση με τις συνεδριακές αποφάσεις τόσο του ΣΥΝ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφος στη Βουλή ,σε κορυφαία για τη εικόνα, αλλά και την ίδια την υπόσταση του χώρου μας, ζητήματα αντίθετα από τη συλλογικά ειλημμένη στάση, δηλώσεις, δηλώσεις, δηλώσεις. Δεν πέρασε μέρα μέσα στο καλοκαίρι που να μην υπήρχε κάποια δημόσια παρέμβαση μέλους της πτέρυγας, που έριχνε λάδι στη φωτιά. Αυτή η πρακτική πρέπει να καταγγελθεί από τα όργανα του κόμματος ως αυτό που πραγματικά είναι: εχθρική στάση προς άμεση αντιμετώπιση. Το αναμφισβήτητο δικαίωμα του κάθε μέλους και της κάθε τάσης να εκφράζεται ανοικτά δεν αναιρεί την υποχρέωση σεβασμού της συλλογικότητας, των αποφάσεων, των στοχεύσεων, των οραμάτων της. Αν συνεχιστεί η ίδια πρακτική θα πρέπει να οδηγηθούμε σε Έκτακτο Συνέδριο μέχρι το τέλος του χρόνου, το οποίο, μάλιστα, θα ρυθμίσει και όσα καταστατικά –τα περισσότερα, δηλαδή- έχουν μείνει στον αέρα από το Οργανωτικό του 2005. Έτσι κι αλλιώς, πάντως, το Συνέδριο αυτό είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί πολύ νωρίτερα από τον καταστατικό του χρόνο. Η οποιαδήποτε προσπάθεια «υψηλών συνεννοήσεων» και τα παρόμοια, εκτός του ό,τι είναι εντελώς αντίθετη στη δημοκρατική λειτουργία του κόμματος, δεν πρόκειται να έχει και το παραμικρό αποτέλεσμα

• περίφημη ιστορία της «δυαρχίας» (sic) πρέπει να τελειώνει εδώ και τώρα. Η άποψή μας είναι πως η μόνη δυνατότητα επίλυσης αυτού του ζητήματος είναι η αποδοχή ως επικεφαλής της επερχόμενης εκλογικής μάχης του Αλέξη Τσίπρα, χωρίς αυτό να δημιουργεί κάποιο θέσφατο –ούτε καν προηγούμενο- κυριαρχίας του ΣΥΝ σε αυτό το επίπεδο, παντού και πάντα. Και με δεδομένο, βέβαια, πως η πολιτική που υλοποιείται είναι προϊόν συλλογικών διαδικασιών και συμφωνιών και όχι ατομικών επιλογών ή κλειστών διαδικασιών. Το Κοκκινοπράσινο είναι γνωστό πως αποφεύγει οποιαδήποτε πρακτική θα επέτρεπε τη μονιμότητα, τον πολιτικό επαγγελματισμό και τον αρχηγισμό ανάμεσα στα μέλη του. Γι΄αυτό και εφαρμόζει την εναλλαγή σε όλες τις «θέσεις εξουσίας», που μπορεί προσωρινά να καταλάβουν σύντροφοι και συντρόφισσες που αισθάνονται να ανήκουν σε αυτό. Εντελώς, λοιπόν, συμβατή με αυτή την πρακτική είναι και η αντίρρησή του με την ύπαρξη προέδρου του κόμματος, πολύ περισσότερο, μάλιστα, εκλεγόμενου από Συνέδριο, άρα θεσμού προσωπικής εξουσίας απαράδεκτης για μια δημοκρατική συλλογικότητα της Αριστεράς και, κατά μείζονα λόγο, σε ό,τι αφορά το ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε άμεση «εκλογή ηγέτη» από τα μέλη, που θα εγκαθιστούσε μια αδιαμεσολάβητη σχέση «αρχηγού» -βάσης, εντελώς απαράδεκτη από την άποψη της αριστερής, αλλά και ευρύτερα της δημοκρατικής, παράδοσης.  Ο Αλέκος Αλαβάνος θα μπορούσε να είναι εκ νέου υποψήφιος βουλευτής, αν δεν αισθάνεται να δεσμεύεται με τη δημόσια τοποθέτησή του πως δεν θα είναι ξανά υποψήφιος, ενισχύοντας το σχέδιο ανανέωσης, στην εκπόνηση του οποίου συμμετείχε πρωταγωνιστικά –και, βεβαίως, αν οι εκλογές γίνουν σε ημερομηνία όπου δεν παραβιάζεται η καταστατική μας αρχή των δύο θητειών.

• ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει γρήγορα να κινηθεί στην κατεύθυνση της δημοκρατικής εμβάθυνσης. Αν η μετεξέλιξή του σε ενιαίο κόμμα είναι απολύτως πρόωρη, η διατήρησή του στην υπάρχουσα κατάσταση είναι εντελώς παρωχημένη. Θα πρέπει να αποκτήσει -και τυπικά- μέλη με σαφώς προσδιορισμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις και, επιπλέον, ενδιάμεσα όργανα, την Κεντρική του Επιτροπή, με πρόνοιες να μην κυριαρχεί, ούτε καν σχετικά, καμία συνιστώσα και να δίνεται η δυνατότητα εκπροσώπησης στον ευρύ, μη ενταγμένο σε κάποιο από τα κόμματα που τον αποτελούν, κόσμο της δικής μας Αριστεράς.  Η Γραμματεία του, εκτελεστικό εργαλείο της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής, θα αποκτήσει έτσι ένα σημείο δημοκρατικής λογοδοσίας, που, εκτός των άλλων, θα μπορεί να ενεργοποιείται όποτε είναι αυτό αναγκαίο. Εδώ θέλουμε να επισημάνουμε πόσο λάθος θεωρούμε κάποιες εκφρασμένες απόψεις, που προβάλλουν ως πρότυπο δημοκρατικής λειτουργίας τη δημοψηφισματική διαδικασία, σε αυτό, όμως, θα επιστρέψουμε στην ώρα του. Η οργανωτική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο θα πρέπει να βοηθηθεί από όλους μας έγκαιρα έτσι ώστε σε αυτήν τη μαύρη περίοδο για το εγχείρημα της ενότητας και της ριζοσπαστικής παρουσίας της Αριστεράς να δοθεί και μια θετική νότα για το μέλλον.

Γ. Το κείμενο αυτό άρχισε να συντάσσεται πριν από το νέο επεισόδιο, που με την εμφάνισή του ήρθε να συμπληρώσει αυτήν την αλυσίδα της κακοδαιμονίας στην οποία αναφερθήκαμε στην αρχή.

Ο Περικλής Κοροβέσης έκανε μεγάλο ατόπημα με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις για την  συνολική προσπάθειά μας. Ό,τι κι αν ισχυρίστηκε εκ των υστέρων, στις αρχικές του δηλώσεις και πως τα πήραμε υποστήριξε και εντελώς αντισυντροφικά επιτέθηκε, ως μέγας αξιολογητής ικανοτήτων, στη νέα –όχι μόνο ηλικιακά- φουρνιά του κόμματός μας που τόσα επενδύσαμε στην παρουσία και την ανάληψη ευθυνών από μέρους της. Η πρακτική του ως προς το δεύτερο, μάλιστα, συντονίστηκε απολύτως με την αντίστοιχη του Λεωνίδα Κύρκου τις ίδιες μέρες.

Είναι εκτεθειμένος απέναντι στον κόσμο της Αριστεράς. Και είναι εντελώς ανόητο να ισχυρίζονται κάποιοι πως η δράση και η προσωπική στάση του σε παλιότερες, μαύρες ή όχι, περιόδους αποτελεί επιχείρημα υπέρ του. Όπως είναι εντελώς εσφαλμένο να λέγεται πως, επειδή, σε άλλες περιπτώσεις δεν έγινε τίποτε θα πρέπει να μείνουμε αιωνίως σε αυτή, την προσβλητική εντέλει για τα μέλη μας, κατάσταση απραξίας, όπου ο καθένας με ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να λέει και να πράττει ό,τι προαιρείται, ανεξαρτήτως επιπτώσεων για τη συλλογικότητά μας, για τα μέλη μας –και κυρίως όσα δεν είναι βουλευτές-,  χωρίς να τρέχει τίποτε.

Το Κοκκινοπράσινο Δίκτυο έχει σταθεί σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις απολύτως κριτικά. Και σχετικά με τη στάση των τεσσάρων βουλευτών στη ψηφοφορία για την Ευρωσυνθήκη, και αναφορικά με τις εκφωνήσεις σημείων συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ χωρίς καμία συλλογική διαβούλευση, και για την αντικομματική συμπεριφορά μελών μας στη ΠΟΣΔΕΠ, και για τις δηλώσεις περί δυνατότητας ψήφων ανοχής… Νομιμοποιούμαστε, λοιπόν, και από αυτήν την άποψη, να ζητάμε από τον Περικλή Κοροβέση να αποδεχτεί πως έσφαλλε και να τελειώσει αυτή η κακή ιστορία εδώ, γιατί, αλλιώς, δεν τελειώνει, δυστυχώς, θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο κι εμείς μαζί του τόσα έχουμε επενδύσει.

χόλια

6 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο

Ξεχάσατε βέβαια την σοσιαλδημοκρατικής προέλευσης τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση,την αφωνία του όταν “έπεσε” η χειροβομβίδα στο ΔΙΚΤΥΟ,την προαγωγή Γαβρίλη και την συμμετοχή του στην επιτροπή για την Κούνεβα παρά τον ρόλο που έπαιξε, ας πούμε η ανοχή του απέναντι στα ιδιωτικά συμφέροντα στην απόπειρα δολοφονίας της,την παράδοση του Βοτανικού στον ΠΑΟ και κατά συνέπεια ύστερα από λίγο και στο Βωβό,την “αδράνεια” για να μην το χαρακτηρίσω αλλιώς απέναντι στους μετανάστες(πορεία για το κοράνι,Αγ.Πανελεήμονας κλπ)ενώ ο Αλαβάνος πρότεινε να μετρηθούμε για να δούμε πόσοι χωράμε.Δε γίνεται και αριστερή πολιτική να έχεις και ταυτόχρονα εθνικό ακροατήριο.Δε φταίνε οι “δεξιοί” η δική σας αφωνία φταίει και μην με παραπέμψετε σε τίποτε κείμενα γιατί δεν λένε τίποτε.Ζητήσατε τη διαγραφή του συντρόφου σας που υπογράφει το πρωτόκολο κατεδάφισης του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα? Δε γίνεται ομελέτα δίχως να σπάσουμε αυγά.Εσάς βέβαια μπορεί και να σας πάρει 150 χρόνια διαβούλευσης για να το καταλάβετε.Σε κάθε περ’ιπτωση το εγχείρημα μας για μια άλλη αριστερά πιστεύω ότι είχε τελειώσει πριν τις εκλογές του Ιούνη.Μπορεί η πολιτική της ΝΔ να μας δώσει ως ΣΥΡΙΖΑ μια τελευταία ευκαιρία.Από την ποιότητα και την ένταση της κριτικής που ασκείτε είμαι σχεδόν βέβαιος οτι δεν πρόκειται να αξιοποιηθεί.Σχόλιο από O Gnostos 26/08/2009 @ 1:54 μμ

Απάντηση

Θα συμφωνήσω με τον O Gnostos ότι είμαστε μετά τις ευρωεκλογές κατώτεροι των περιστάσεων, ιδιαίτερα στα θέματα των μεταναστών δείξαμε χαρακτηριστική αδράνεια. Πήραμε μπροστά τις τελευταίες μέρες. Κατά τη γνώμη μου βραχυκυκλωθήκαμε από συντηρητικές προσσεγγίσεις που ακούσθηκαν και από το χώρο μας (και από τον ΣΥΡΙΖΑ εδώ που τα λέμε) που στο όνομα της ταξικότητας και τα προβλήματα των λαικών συνοικιών υποβαθμίσαμε την αντιπαράθεσή μας με την ακροδεξιά και τις ρατσιστικές αναφορές του επίσημου πολιτικού κόσμου. Διαφωνώ βέβαια με το ανυπόστατο μίξερ κριτικής που ισοπεδώνει τα πάντα όπως για το μολ και την Κούνεβα και τον Γ. Γαβρίλη. Ιδιαίτερα για το μολ η κριτική είναι τσάμπα μαγκιά. Πολιτική δεν είναι να υψώνεις τη διαφωνία στα χαρτιά και εκ των υστέρων (εκ του ασφαλούς) ώστε να έχεις το μέτωπό σου καθαρό, όπως για παράδειγμα το γήπεδο του ΠΑΟ. Πολιτική είναι να οργανώνεις τις αντιστάσεις, να ανεβάζεις τη συνείδηση, να γενικεύεις το παράδειγμα. Και αυτό το κάναμε μια χαρά στο μολ, εν γνώση μας ότι θα κόστιζε εκλογικά (και μας κόστισε. Αυτό ακριβώς το παράδειγμα είναι στον αντίποδα του «εθνικού ακροατηρίου»
χ.π.Σχόλιο από Χ.Π. 26/08/2009 @ 5:17 μμ

Απάντηση

Koυίζ για δυνατούς λύτες:
Ποιοί από την “αριστερή πλειοψηφία” της πολιτικής γραμματείας δεν ψήφισαν την πρόταση του Προέδρου για έκτακτο συνέδριο και γιατί ;
Ο νικητής κερδίζει το cd των ΕUROPE “FINAL COUNTDOWN”.
Η απάντηση την Κυριακή στην συνεδρίαση της Κεντρικής επιτροπής.Σχόλιο από yiannis63 26/08/2009 @ 8:21 μμ

Απάντηση

Ισορροπία, της ισορροπίας, ώ ισορροπία. Διαβάζοντας και τους συσχετισμούς στην Π.Γ. έβγαλα τα συμπεράσματά μου.
1) Προσπάθεια διαμόρφωσης μιας νέας “Παρέμβασης”, προεδρικής ομάδας δηλαδή, εξ ου και η διαφοροποίηση Μπαλάφα από τους Ανανεωτικούς. Ο Γιάννης είναι “μάνα” να φτιάχνει τάσεις ώστε να παραμένει στην Π.Γ. Δεν ξέρω εάν θα συμμετέχουν όλοι όσοι ψήφισαν υπέρ του έκτακτου συνέδριου. Εγώ είμαι υπέρ αλλά για συγκεκριμένους λόγους που δεν είναι της ώρας να τους πω.
2) Απ’ ότι βλέπω και στο κείμενο (στήριξη Τσίπρα ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ)) βασικότερος λόγος είναι το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με τον Αλέκο Αλαβάνο που δεν χειραγωγείται από τους βαρόνους της Κουμουνδούρου.Σχόλιο από redteam 27/08/2009 @ 2:27 μμ

Απάντηση

Η λογική με την οποία δίνετε άδικο στον Κοροβέση είναι γελοία, άθλια και εντελώς αν θέλετε “συστημική”. Η εικόνα προφανώς που έχετε στο μυαλό σας για το κόμμα και την αριστερά είναι αυτή ενός κλειστού θωρηκτού που επιχειρεί να ορμήξει και να καταλάβει την εξουσία: όποιοι ρωτούν “τα πήραμε; απαντήσαμε;”, θα πρέπει να το κάνουν κεκλεισμένων των θυρών; και πότε θα είναι ελεύθερα τα ερωτήματα; όταν θα πάρουμε την εξουσία; τότε θα καλλιεργήσετε τα άγονα χωράφια-συνειδήσεις εκ των άνω και θα σπείρετε την ελευθερία; τι γελοιότητες είναι αυτές ρε παιδιά, τι στρατηγισμοί ελεεινοί…
Οι βαριές κουβέντες προκλήθηκαν από αγανάκτηση που τελικά νοιώθω να μη με εκφράζετε ούτε εσείς.Ένας ανένταχτος.Σχόλιο από Σ 27/08/2009 @ 2:31 μμ

Απάντηση

“Δεν θα μπούμε σε αναλύσεις. Δυστυχώς, πολλές φορές τα πράγματα είναι περισσότερο ρηχά και από όσο φαίνεται πως είναι. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να ψάχνουμε «βάθος» εκεί που δεν υπάρχει, δεν χρειάζεται να αναζητούμε πολιτική ουσία εκεί όπου τα «προσωπικά» μας κυριαρχούν και επικαθορίζουν τα υπόλοιπα.”Αμην.Σχόλιο από plagal 27/08/2009 @ 6:35 μμ

Απάντηση