`

γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ έχει συμφωνηθει να λειτουργεί με ανοικτές διαδικασίες. Έτσι χθές, 10/10, στην κρίσιμη συνεδρίαση της 2 εβδομάδες πριν από την Πανελλαδική Οργανωτική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, παραβρέθηκαν και πασαδόροι. Προσφέρθηκε στην Γραμματεία η ευκαιρία να βιντεοσκοπηθούν οι τοποθετήσεις και να αναμεταδοθούν από όλα τα αριστερά blogs, να καταλάβει ο απλός ΣΥΡΙΖΑίος γιατί έχει αναχθεί το οργανωτικό ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ σε μείζον πολιτικό και να γίνουν γνωστές και οι απόψεις όλων.

Οι σ. της Γραμματείας φάνηκαν για άλλη μια φορά άτολμοι. Όχι μόνο στο άνοιγμα των διαδικασιών τους στον κόσμο της Αριστεράς αλλά και άτολμοι και με τις απόψεις που κατέθεσαν, προϊόντα όλες διαπραγματεύσεων κορυφής ανάμεσα σε συνιστώσες (και ο Συνασπισμός ανάμεσα στις τάσεις του). Σε αυτές διαφαίνεται έντονα μεν η αγωνία όλων και για την συνέχεια του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά, δυστυχώς και κυρίως, η αγωνία διατήρησης από ορισμένους των κεκτημένων των μηχανισμών των ιεραρχικών δομών των συνιστωσών που εκπροσωπούν.

Με χρέος απέναντι στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, για την Αριστερά του 21ου αιώνα που έχει ανάγκη αυτός ο τόπος, σε αυτό το blog παρουσιάζουμε το τι σημείωσαν οι “πασαδόροι” επί των σημαντικότερων  παρεμβάσεων που ακούστηκαν στην χθεσινή Γραμματεία. Και τα συμπεράσματα μετά, δικά σας.

Τσίπρας

Είμαστε σε μια συζήτηση έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως γνωρίζεται ο Συν είναι ένα πολυτασικό σχήμα, μη αρχηγικό. Δεν θα είναι η πρώτη φορά, ενδεχομένως, που θα ειπωθεί από εκπρόσωπο του Συν σε αυτή εδώ την σύσκεψη ότι είναι ανοικτό ζήτημα η κατάληξη, η τελική απόφαση και η κατάληξη του δικού μας κόμματος στην συζήτηση που διεξάγεται πλατειά και ανοικτά στον ΣΥΡΙΖΑ και στους φίλους και στον κόσμο. Να συνεδριάσει και η ΚΠΕ.

Α. Τσίπρας:”Κατά την γνώμη μου το κύριο θέμα συζήτησης και μέχρι να φτάσουμε στην Πανελλαδική Σύσκεψη είναι αν στόχος αυτής της συζήτησης είναι να αλλάξουμε το κλίμα και να δούμε πως μπορούμε να βρούμε τρόπους να πάμε μαζί και να ξαναδημιουργήσουμε ένα μεγάλο κύμα ένταξης στο εγχείρημά μας ή το να πάμε με ναρκοθετημένο το πεδίο και να διαφωνήσουμε εκ των προτέρων και να παλέψουμε σε μια αρένα για το ποιος θα χρεωθεί το αδιέξοδο. Εγώ δεν νομίζω πως πρέπει να πάμε με την δεύτερη λογική.”

Εγώ, λοιπόν, θέλω να σας πω κάποιες δικές μου σκέψεις, απόψεις και βεβαίως να προσπαθήσω να βρω και μια πρόταση διεξόδου γιατί έχω την αίσθηση ότι υπάρχει ένα αδιέξοδο .Η συζήτηση αυτή διεξάγεται γιατί υπάρχει μια πίεση την οποία την αισθανόμαστε όλοι μας όχι από την Τασία την Χριστοδουλοπούλου, το κύμα, και δεν ξέρω πως λέγονται αυτά τα μορφώματα, αλλά διότι ζήσαμε, ζήσαμε 1,5 χρόνο πριν ένα κλίμα που μας έδινε την αίσθηση ότι η απήχηση του εγχειρήματος του ενωτικού ήταν πολύ μεγαλύτερη από το άθροισμα των συνιστωσών.

Και στην πορεία αυτό το πράγμα χάθηκε, περάσαμε μια πολύ μεγάλη κρίση που ανέδειξε δομικές δυσλειτουργίες και διαφορές, δομικά προβλήματα, δομικές αντιθέσεις και όχι επιφανειακές όπως νομίζουνε πολλοί, και είμαστε ξανά να συζητάμε για το μέλλον και την προοπτική του εγχειρήματος έχοντας όμως και ένα εκλογικό αποτέλεσμα που μέσα στην βαθιά κρίση μας έδωσε ζωή που σημαίνει ότι αυτός ο κόσμος δεν πήγε σπίτι του επειδή τον απογοητεύσαμε. Ήθελα να πω πως το στοίχημα για μας είναι να μπορέσουμε να ξανακερδίσουμε αυτή την δυναμική που είχε δημιουργηθεί στην προοπτική του ενωτικού εγχειρήματος και να στρατεύσουμε αυτόν τον κόσμο, βάλτε το σε εισαγωγικά γιατί δεν μου αρέσει η λέξη, να το βάλουμε να οργανωθεί σε ένα πλαίσιο κοινής λειτουργίας. Σε αυτή την προοπτική πρέπει να μιλήσουμε όσο μπορούμε ειλικρινά.

Ελα όμως που η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει και μας έχει υπερβεί. Ελα όμως που το πραγματικό διακύβευμα της συζήτησης είναι αυτό το οποίο θέλει θάρρος για να το βάλει κανείς αλλά αυτό είναι. Πολιτική συμμαχία ή ενιαίος πολυτασικός, πολυσυλλεκτικός φορέας της Αριστεράς. Αυτό το πραγματικό διακύβευμα. Αλλά να το συνομολογήσουμε μαζί. Αυτό όμως είναι το πολιτικό διακύβευμα κατά την γνώμη μου. Είπε ο σύντροφος ο Γιάννης ο Θεωνάς ότι υπάρχουν τόσο μεγάλες αντιθέσεις που δεν μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο μόρφωμα. Μπορεί να έχει και δίκιο ο Γιάννης. Μπορεί όμως και μια συζήτηση χωρίς προαπαιτούμενα και προκαταλήψεις να μας οδηγήσει βήμα – βήμα στο να άρουμε αυτές τις δυσκολίες. Η ταυτότητα, η φυσιογνωμία είναι ένα διαρκές διακύβευμα και το παράδειγμα του ΣΥΝ είναι χαρακτηριστικό.

Υπάρχουν παραδείγματα από το εξωτερικό στα οποία μπορούμε να προστρέξουμε για να δούμε πως λειτουργούν; Αναφέρεστε όλοι πολύ συχνά στο Bloco. Εγώ λέω πως είναι ένα παράδειγμα που λέω να το μελετήσουμε γιατί εκεί μια πολιτική πραγματικότητα η οποία μοιάζει με την ελληνική Στο Bloco ή στην Επανίδρυση για παράδειγμα που είναι πολυτασικοί, πολυσυλλεκτικοί σχηματισμοί δεν υπάρχουν πλειοψηφίες και μειοψηφίες; Υπάρχουν. Υπάρχει μια πλειοψηφία που εντάσσει αυτά τα δύο σχήματα στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και μια μειοψηφία που αμφισβητεί το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Δεν τους εμποδίζει να είναι μαζί, σε ένα ενιαίο, δημοκρατικό, πολυτασικό, πολυσυλλεκτικό φορέα.

Κατά την γνώμη μου το κύριο θέμα συζήτησης στο σημερινό τραπέζι και μέχρι να φτάσουμε στην Πανελλαδική Σύσκεψη είναι αν στόχος αυτής της συζήτησης είναι να αλλάξουμε το κλίμα και να δούμε πως μπορούμε να βρούμε τρόπους να πάμε μαζί και να ξαναδημιουργήσουμε ένα μεγάλο κύμα ένταξης στο εγχείρημά μας ή το να πάμε με ναρκοθετημένο το πεδίο και να διαφωνήσουμε εκ των προτέρων και να παλέψουμε σε μια αρένα για το ποιος θα χρεωθεί το αδιέξοδο. Εγώ δεν νομίζω πως πρέπει να πάμε με την δεύτερη λογική γιατί όποιος και να χρεωθεί το αδιέξοδο, το αδιέξοδο είναι για όλους.

Έχω την αίσθηση σύντροφοι ότι η προσπάθεια που είναι αξιόλογη και καταγράφεται στο κείμενου του συντρόφου Γιάννη Μπανιά και του συντρόφου Σαπουνά είναι μια προσπάθεια που περιγράφει όχι μια πολιτική συμμαχία. Θέλω να είμαστε ειλικρινείς. Διότι το βασικό συστατικό της πολιτικής συμμαχίας είναι η συναίνεση στις κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις. Αν αυτό το άλγος του κανόνα λειτουργίας, για να έχουμε αυξημένη πλειοψηφία, πάμε σε άλλο σχήμα που δεν είναι πολιτική συμμαχία. Για φανταστείτε λοιπόν να αποφασίσουμε με τα δύο τρίτα, δεν λέω εγώ, οτιδήποτε. Και να είναι μια κρίσιμη απόφαση

Πρέπει να ανοίξουμε την συζήτηση και πρέπει να την ανοίξουμε την συζήτηση χωρίς να φοβόμαστε να βάζουμε τα πράγματα με το όνομά τους, γιατί μέχρι τώρα άνοιγε η συζήτηση αλλά όταν έφτανε να βάλουμε το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων, τι απαντούσαμε; Μα κανείς δεν θέλει κόμμα, μα κανείς δεν μιλάει για κόμμα. Ε, λοιπόν, αφού δεν μιλάει κανείς αποφάσισα να μιλήσω εγώ και να το βάλω στην συζήτηση, αφού δεν μιλάει κανείς. Εγώ μιλάω λοιπόν και λέω. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην μπορεί να είναι κόμμα. Να το δούμε αυτό.

Αν με ρωτάτε προσωπικά, θα σας έλεγα πως η Αριστερά έχει ανάγκη από ένα κόμμα μαζικό, δημοκρατικό, με οργανώσεις, που δεν θα έχει τα μέλη του ανενεργά, να παρεμβαίνουν στην κοινωνία και αυτό είναι και το αιτούμενο για τον ΣΥΝ που δεν είναι αυτό το πράγμα σήμερα. Υπό αυτή την έννοια, το θέμα της επανίδρυσης εγώ το βλέπω ούτως ή άλλως αναγκαίο ως διαδικασία με χρονοδιάγραμμα.

Τι είναι ώριμο να αποφασιστεί στις 29 του μήνα? Κατά την γνώμη μου ώριμο στις 29 του μήνα είναι στα πλαίσια της πολιτικής συμμαχίας να αποφασισθούν κάποιες διαδικασίες εξορθολογισμού της συμμαχίας αυτής και των διαδικασιών της και ένα συγκροτημένο άνοιγμα της συζήτησης για την μετεξέλιξη, το οποίο όμως προϋποθέτει ένα άλλο κλίμα μεταξύ μας, να μην υπάρχει αυτή η καχυποψία, προϋποθέτει συζήτηση επί των πολιτικών διακυβευμάτων πρώτα και κύρια, τα πολιτικά επίδικα είναι τα σημαντικά, ο προσανατολισμός, η φυσιογνωμία και η ταυτότητα και βεβαίως προϋποθέτει να δούμε αν αυτό μπορεί να προχωρήσει και οδηγεί κάπου, να ξέρει και ο ΣΥΝ ως συγκροτημένο κόμμα δεν μπορεί να τοποθετείται και να αποφασίζει δια της ΚΠΕ. το κείμενο που καταθέσατε για να το αποδεχθεί ο ΣΥΝ πρέπει να κάνει Συνέδριο.

Το καταθέσατε επειδή έχετε μια αγωνία να μπορέσετε να μεταφέρετε σε ένα οργανωτικό σχήμα αυτή την πίεση και την αγωνία να ξαναγίνουμε θελκτικοί σε ένα κόσμο ο οποίος βρίσκει πολύ γοητευτικό αυτό το εγχείρημα της ενότητας της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Πρώτον γιατί περιγράφει μια δομή κόμματος νέου τύπου και μάλιστα χωρίς να το έχουμε αποφασίσει και αναφέρομαι κυρίως στα δευτεροβάθμια όργανα και στην εκλογή συνέδρων, δεύτερον ότι περιγράφει ή μάλλον αφήνει ανοικτό το θέμα των μελών, ανοίγοντας μια πλατειά συζήτηση για ποια είναι τα μέλη και ποια δεν είναι, ποια είναι τα ενεργά και ποια τα μη ενεργά, τρίτον και σημαντικότερο οι ποσοστώσεις και ο τρόπος αποφάσεων. Οι ποσοστώσεις δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό πράγμα. Μπορούμε να το συζητήσουμε. Στην προοπτική της εξέλιξης σε ένα ενιαίο πολιτικό φορέα είτε στην προοπτική της πολιτικής συμμαχίας, οι ποσοστώσεις είναι κάτι συζητήσιμο.

Βάζετε 1/3, 1/3, 1/3. Θα μπορούσα να δεχθώ ο ΣΥΝ να έχει και λιγότερο, το ζήτημα για μένα είναι η σύνθεση και πως θα προκύπτει αυτή, γιατί για μένα δεν είναι ζήτημα η ποσόστωση και οι συσχετισμοί αλλά η ηγεμονία η πολιτική. Το κρίσιμο, επαναλαμβάνω, για μένα είναι το θέμα της συναίνεσης και της πλατειάς πλειοψηφίας.

Ποια είναι αυτά τα ώριμα βήματα; Δεν υπάρχει κανείς αυτή την στιγμή που να αμφισβητεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποκτήσει πρωτοβάθμια δομή, δεν υπάρχεις κανείς που να αμφισβητεί ότι για να μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ελκυστικός και να μπορέσει να μαζέψει κανένα ανθρωπάκο παραπάνω από αυτούς που είναι στις συνιστώσες πρέπει να έχει την έννοια του μέλους. Μην βάζουμε όμως ζητήματα όπως το να φτιάξουμε το μητρώο των μελών με τους ενεργούς και τους πιο αριστερούς και τους άλλους που είναι πιο ανενεργοί και πιο δεξιοί κατά την άποψή μας δεν είναι. Εντάξει, ένα μητρώο για όλους. Να υπάρχει ένα μητρώο μελών αυτό που καταθέτουν οι συνιστώσες και να γίνει μια μεγάλη προσπάθεια να αδράξουμε όσους ανένταχτους μπορούν να γίνουν. Και όσοι είναι ενεργοί στις τοπικές επιτροπές παίρνουν την κάρτα τους και έχουμε ένα μητρώο μελών το οποίο μπορεί να μας είναι χρήσιμο στην πορεία της συζήτησης που θα ανοίξει για την μετεξέλιξη για να γνωμοδοτήσει αυτός ο κόσμος τι θέλει.

Το δεύτερο που μπορούμε να αποφασίσουμε είναι να στήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε τις θεματικές και την οργάνωσή μας εκεί που είναι κρίσιμο και δεν έχουμε ΣΥΡΙΖΑ, όπως το συνδικαλιστικό πεδίο για παράδειγμα.

Και από εκεί και πέρα, αν υπάρχει ανάγκη, προσωπική άποψη λέω, το όργανο το οποίο είναι το συντονιστικό να είναι ευρύτερο και να υπάρχει και να υπάρχει και ένα στενότερο, να το δούμε αυτό. Αλλά εκεί πρέπει να πάμε με την συναίνεση στον ορισμό του για να μπορέσουμε να έχουμε μια σύνθεση που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του σχήματος που δεν είναι μόνο οι συνιστώσες, τόσοι, τόσοι και τόσοι αλλά είναι από θεματικές και κοινωνικές ομάδες έχεις συντρόφους που παρεμβαίνουν, από ποιους χώρους έχει ανάδραση, να συμφωνήσουμε σε μία σύνθεση.

Και να ανοίξουμε με χρονοδιάγραμμα και συντεταγμένο τρόπο την συζήτηση για το αν είναι εφικτό αυτό που θεωρώ αναγκαίο, δεν ξέρω αν είναι εφικτό, εύχομαι να είναι, η μετεξέλιξη της πολιτικής συμμαχίας σε ένα σχήμα που δημοκρατικά θα λειτουργεί, και θα είναι σχήμα των μελών του.

Εγώ αυτά βλέπω και αυτή την κατάθεση κάνω με μια καλή διάθεση για να μην φτάσουμε σε ένα αδιέξοδο. Θα κάνουμε ΚΠΕ την Κυριακή, προφανώς και θα καταλήξουμε σε μια πρόταση, εγώ θα κάνω την πρόταση να υιοθετήσουμε ένα μοντέλο πέρα της πρότασης που θα καταλήξουμε να ανοίξουμε την συζήτηση σε ένα μελλοντικό στάδιο, δεν ξέρω αν θα περάσει. Ας περιμένουμε να δούμε

Σε κάθε περίπτωση, σύντροφοι, δεν πρέπει ζητήματα που είναι πολιτικά να τα αντιμετωπίζουμε με αντιπαραθέσεις για την διαδικασία. Εάν δεν τα καταφέρουμε, τότε θα μας ξεπεράσει η ίδια η ζωή, αλλά δεν νομίζω πως μπορεί να την φέρει κανένας σε κανένα.

Φλαμπουράρης

(επανέλαβε την ίδια τοποθέτηση στην προηγούμενη Γραμματεία, δείτε σχετική ανάρτηση στο blog)

Νταβανέλος

Έχουμε κάμποσα παραδείγματα από απόπειρες που ισχυριστήκανε ότι θα μας πάνε στη δημιουργία μιας νέας αριστεράς δίνοντας μια πλατιά δημοκρατική, δυνατή, αυθεντικά αμεσοδημοκρατική δυναμική απάντηση στο πρόβλημα. Θυμίζω την πρωτοβουλία του πολυτεχνείου, μετά θυμίζω το 1ο κύμα μελών προγράμματος, το 2ο κύμα μελών προγράμματος, την ΠΑΣΑ και πάει λέγοντας

Τι θέλω να πω με το παράδειγμα. Θέλω να πω ότι δεν υπάρχει οργανωτική μηχανή που μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα από μόνη της. Έχουμε μια πολιτικά πρωτόγνωρη κατάσταση και από την άποψη της έντασης Δεν υπάρχει κυβέρνηση ως τα τώρα η οποία να πήρε με τόσο αέρα τις εκλογές, να μην έχει αντίπαλο και μέσα σ’ ένα μήνα νάχει αντιμετωπίσει την κατάσταση που βλέπουμε στο λιμάνι από τη μια και στη διάσταση που βλέπουμε να παίρνουν οι κινητοποιήσεις των συμβασιούχων από την άλλη. Και ταυτόχρονα να πρόκειται για μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση που η κρίση της εμάς τουλάχιστον μας ενδιαφέρει πάρα πολύ.

Απ αυτή την άποψη πάμε κατευθείαν στο τρίτο εγώ λέω σαν οργάνωση μας καλύπτει το κείμενο που έχει κατατεθεί από τον Μπανιά και τον Σαπουνά. Τι δεν πρόκειται να κάνουμε. Όποιος λέει ότι η άμεση δημοκρατία είναι οι συνελεύσεις που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή κοροϊδεύει τον κόσμο. Δεν είναι άμεση. Είναι εξαιρετικά έμμεση και αντιπροσωπευτική και με πάρα πολύ περιορισμένα δικαιώματα τα οποία για να ξεπεραστούνε θέλει συνειδητή και συστηματική προσπάθεια κι όχι ρυθμίσεις . . . Όποιος θέλει κι όποιος έχει ιδέες ας μας τις πει. Άρα παρόλο που υποστηρίζουμε το κείμενο δεν θα το παρουσιάσουμε σαν πανάκεια. Και το δεύτερο πράγμα είναι ότι είμαστε παλιομοδίτες. Συνεργαζόμαστε εδώ πέρα με κόμματα και οργανώσεις και υπάρχει ένα ζήτημα 15 μέρες πριν από τη συνδιάσκεψη με το μεγαλύτερο κόμμα που συμμετέχει στον ΣΥΡΙΖΑ

Και σχηματικά λέω ότι ο Αλέκος μας λέει το τίποτα και ο Αλέξης μας λέει το πρόβλημα. Με βάση τι θα σχεδιάσουμε δηλαδή για να πάμε παραπέρα.

Εγώ λέω υποστηρίξουμε το κείμενο Μπανιά – Σαπουνά ως οργανωτική πλατφόρμα για τα συγκεκριμένα βήματα που πρέπει να γίνουν αυτή τη στιγμή, ζητάμε έντονα εδώ και καιρό πολιτική συζήτηση για την αντιμετώπιση της συγκυρίας – αυτή θα φωτίσει για το αν το κείμενο θα δουλέψει προωθητικά για τον ΣΥΡΙΖΑ ή αν πάμε με βήμα σημειωτόν ή ακόμα και υποχώρηση μπορεί να είναι και κυρίως αυτή η πολιτική συζήτηση και η πολιτική δράση θα δείξει αν θα ανοίγονται προοπτικές προς αυτήν την κατεύθυνση.

Σπαθής

Καταλάβαινα ότι κι αυτές τις ενοχλεί μια ιστορία μελών του ΣΥΡΙΖΑ με ενδιάμεσα όργανα που θα ψηφίζανε και θα καθορίζανε την πολιτική ατζέντα και τα πολιτικά κίνητρα και λιγότερο ανησυχούσα για το εάν ο ΣΥΝ θα πήγαινε σε μια τέτοια κατεύθυνση. Και τώρα διαπιστώνω ότι οι μεν συνιστώσες συμφωνούν με το κείμενο Μπανιά – Σαπουνά και η βασική αντίδραση έρχεται από τον ΣΥΝ. .

Όμως εγώ βάζω τη δικιά μου ερμηνεία, ότι οι μεν συνιστώσες έχουν μια πιο σφιχτή οργανωτική δομή που αισθάνονται ότι θα τη διατηρήσουνε κι όταν ακόμη γίνει αυτό το ανακάτεμα, ενώ ο ΣΥΝ έχει ένα . . . έτοιμο που τόχει κατακτήσει εδώ και πολύ καιρό και λειτουργεί μ’ ένα ενδιάμεσο τρόπο, τόχουμε ξαναπεί αυτό, όπου υπάρχει μια πλειοψηφία η οποία δοκιμάζεται σε διάφορες ιστορικές περιόδους και μερικές φορές έχουμε δει ανατροπές, όπου υπάρχει ένας κόσμος που κινητοποιείται μόνο για κρίσιμα ζητήματα, εκλέγει μια εκπροσώπηση ένα συνέδριο αυτοί βγάζουνε μια κεντρική επιτροπή εκεί φτιάχνεται μια πλειοψηφία ξέροντας ότι υπάρχουν δυο απόψεις, δυο χοντρικά – στην κεντρική του πολιτική γραμμή αλλά οι σύντροφοι φτιάχνουν και τη γραμματεία την πολιτική και συνέχεια τα κουτσοφέρνουνε, το πράγμα το ελέγχουνε. Παρά το γεγονός ότι ξέρουμε ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις αυτά τα όργανα είναι υποβαθμισμένα, λειτουργούνε μηχανισμοί, ομαδοποιήσεις, συμφωνίες και βρίσκουνε τέλος πάντων έναν τρόπο να συμπεριφέρονται.

Εάν έβρισκε τρόπο ο ΣΥΝ, η πλειοψηφία, να πείσει τον κόσμο ότι το εννοούμε όταν λέμε ότι θέλουμε ν’ ανοίξει μια διαδικασία που θα μας ταλανίσει για το αν είναι ώριμα τα πράγματα να πάμε σ’ ένα ενιαίο πολιτικό σχηματισμό με τη μορφή κόμματος, θα τη δεχόμουνα αυτή την πρόκληση και θα σκεφτόμουνα προτάσεις. Τώρα πως θα γινόταν : είδαμε και την προηγούμενη φορά ότι όσοι κάνουνε την πρόταση να πάμε σ’ ένα εναλλακτικό σχήμα είναι για να λύσουμε δυο προβλήματα. Το ένα είναι : σ’ ένα κόσμο ανένταχτων να δώσουμε την αίσθηση και νάνε και πραγματικό ότι θέλει με κάποιο τρόπο να πάρει μέρος στην συνδιαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας. Το άλλο όμως είναι να λύσουμε και τις παθογένειες στο ΣΥΡΙΖΑ που τις ξέρουμε όλοι μας. Ας πάμε λοιπόν να ορίσουμε τα μέλη, να κάνουμε αυτήν την Π.Σ. και να πούμε σ’ όλο τον κόσμο ότι σ΄αυτό το περίφημο ενδιάμεσο όργανο που προτείνει το οργανωτικό σχήμα δεν θα τους δώσουμε τα πάντα. Ένα πράγμα, που θα βγει το όργανο αυτό στην επόμενη που θα ορισθεί συνδιάσκεψή του, με εκλογές, με εκπροσωπήσεις, με αναλογίες και αυτό θα είναι το πλαίσιο που θα κινείται από δω και πέρα ο καθένας.

Αντί να μιλάμε γενικά για ένα οργανωτικό σχήμα που από δω και πέρα θα παίξει το ρόλο ενός καινούριου κόμματος. να μιλήσουμε λοιπόν για ένα οργανωτικό σχήμα που θαχει ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό ζητούμενο. Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία θα δώσουμε την αίσθηση σ’ έναν κόσμο ότι κάπου παίρνει μέρος κι ότι αυτός θα καθορίσει πέντε πράγματα. Πάντως Αλέξη πιστεύω ότι οι φόβοι είναι υπερβολικοί για να κλείσω μ’ αυτό, και νομίζω ότι και σεις σαν να μην έχετε καταλάβει όλα αυτά τα χρόνια τι είναι αυτό το σχήμα τι είναι οι συνιστώσες, πως λειτουργούν αυτές και φαντάζεστε διάφορα πράγματα.

Μαντάς:

Και στην συζήτηση για το πρόγραμμα έλεγαν κάποιοι οτι θα διαλυθούμε αλλά δεν διαλυθήκαμε. Να λύσουμε και το οργανωτικό, να μην βγαίνει ο καθένας να λέει ο,τι θέλει. Θέλουμε να το λύσουμε, ή θέλουμε να το αφήσουμε να τραινάρει; Αν το αφήσουμε τότε θα έχουμε προβλήματα. Είναι ελκυστικό το θέμα της επανίδρυσης αλλά όπως το βάζει ο Αλέξης (Τσίπρας) το μπερδεύει πάρα πολύ γιατί βάζει το θέμα του δημοκρατικού δρόμου και άλλα. Συζητάμε για την επανίδρυση του Συριζα κι όχι του ΣΥΝ, και δεν μπορεί το ένα να περνάει μέσα απο το άλλο.

Η Πανελλαδική πρέπει να ξεφύγει απο τη λογική της εμβάπτισης. Δηλαδή δεν πρέπει να αποφασίσουμε εμείς και να εμβαπτίσουμε την Πανελλαδική στην δική μας απόφαση. Η Πανελλαδική πρέπει να είναι Σώμα και να αποφασίσει. Χρειάζεται δημοκρατική διεύρυνση, χρειάζεται κάποια διαδικασία, κάρτες συμμετοχής κάτι. Μπορεί να έρθει μια ομάδα έξω απο μάς εδώ και να κατεβάσει μια πρόταση, πώς θα αποφασίσουμε; Ποιοί και πως θα ψηφίσουν; (διακοπές, ενστάσεις, κάποιος λέει, θα «κατεβάσει ο Φλαμπουράρης τα πούλμαν με τα μέλη ΣΥΝ») Τέλος πάντων αυτό το θέμα κάπως πρέπει να το λύσουμε.

Μπανιάς:

Ο κόσμος περιμένει απο τον Σύριζα, αλλά ο Σύριζα δεν ανταποκρίνεται. Χρειάζεται να κάνουμε αριστερή αντιπολίτευση με κινηματικό χαρακτήρα. Στο οργανωτικό δεν απομακρύνονται μόνο οι ανένταχτοι αλλά και οι ενταγμένοι. Στην Άρτα την πατρίδα μου που πήγαμε καλά εκλογικά, μαζεύονται στην τοπική Σύριζα 30 άτομα. Μα 30 άτομα είναι τα μέλη συνιστωσών; 430 είναι! Που είναι οι υπόλοιποι; Έχουμε πάρει αποφάσεις στο παρελθόν, 13 Μαρτίου 2008 εδώ γράφει, για κεντρική επιτροπή, για όργανα…μα τι φοβάστε; Αν συμφωνείτε στο ενιαίο μητρώο που λέτε οτι συμφωνείτε…αυτό το μητρώο θα συμπληρωθεί σταδιακά όχι με μιάς. Στην αρχή θα έρθουν 50 μετά 100, μέχρι να φτάσουμε στους 430 στην Άρτα…Το θέμα είναι όμως να παίρνονται και αποφάσεις. Να ξέρετε οτι αν δεν παίρνονται αποφάσεις κανείς δεν θα έρθει…κι αυτοί που είναι τώρα θα φύγουν, κι απο συνιστώσες θα φύγουν. Για το θέμα της επανίδρυσης που έβαλε ο Αλέξης και γώ το έχω θέσει στο παρελθόν, αλλά έτσι όπως το έθεσε δεν μπορεί να λυθεί ενόψει Πανελλαδικής, δεν υπάρχει χρόνος.

Θεωνάς:

Είμαι αντίθετος σε οποιαδήποτε αναβολή μιας και θα μας πάει στον Γενάρη ή και πιο μακριά. Να πάμε 21 και 22 Νοέμβρη με Νομαρχιακές και Τοπικές Συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα. Για την Συνδιάσκεψη: όπως και στην πρώτη, να ολοκληρωθεί με συναινετικό κλείσιμο της Γραμματείας και όχι με ψηφοφορίες. Να κλείσουμε αίθουσα και τέλος να χρησιμοποιηθεί το κείμενο Μπανιά-Σαπουνά σαν εισήγηση με ορισμένες διορθώσεις και εμπλουτισμό στο πολιτικό μέρος Α και ιδιαίτερα σε ότι έχει να κάνει με την αριστερή αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ.

Χριστοδουλοπούλου:

Δεν τίθεται θέμα αναβολής. Τα θέματα της Συνδιάσκεψης να είναι 2: Πολιτική συγκυρία-καθήκοντα του ΣΥΡΙΖΑ και οι οργανωτικές προτάσεις. Αυτές να διαμορφωθούν την Δευτέρα, μετά την ΚΠΕ του ΣΥΝ όπου θα δούμε αν έχουμε κοινά σημεία. Για το θέμα της πολιτικής, να ακούσουμε τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν πλούσιες απόψεις. Να δούμε τι έκανε και το Bloco στην Πορτογαλία.

Γαλάνης:

Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε στο αν η ταυτότητά μας θα έχει το στοιχείο της ενόχλησης του ΠΑΣΟΚ και πως βλέπουμε το πολιτικό σκέλος αυτής της Συνδιάσκεψης. Το κείμενο αυτό είναι πολύ δύσκολο να διαμορφωθεί αν δεν έχουν διατυπωθεί βασικοί του όροι. Ας πούμε σήμερα ότι αυτό κατ’ αρχήν είναι το κείμενο αυτό και να πούμε ότι αναμένουμε τον Συνασπισμό να αποφασίσει.

Νταβανέλος:

Αφού δεν τέθηκε ζήτημα για αναβολή της Συνδιάσκεψης, πρέπει να επενα-ενεργοποιηθεί η Οργανωτική Επιτροπή της Συνδιάσκεψης και να επιλυθούν 4 θέματα:

1. Να βρει χώρο για την Συνδιάσκεψη. Αλλά θα πρέπει να πούμε πόσο μεγάλος θα είναι αυτός, και σήμερα δεν ξέρουμε μιας και δεν έχει αποφασιστεί πως θα συγκροτηθεί το Σώμα

2. Το μεγάλο θέμα της δικαιοδοσίας και της διαδικασίας του Σώματος, δηλαδή αν θα δώσουμε στο Σώμα δικαιώματα ψηφοφοριών ή να πάμε όπως και στα προηγούμενα «δια των συναινέσεων». Και γι αυτό, όσο και να πρυτάνευσε σήμερα η άποψη ότι σε αυτή την Συνδιάσκεψη πρέπει να πάμε δια των συναινέσεων μέχρι να δώσουμε δικαιώματα σε άλλο Σώμα αργότερα, θα πρέπει να υπάρχει απάντηση από το Προεδρείο σε κάθε πρόταση που θα διατυπωθεί για να μπει θέμα ψηφοφοριών μέσα στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Αλλά και από την Γραμματεία από τώρα με την δήλωση «παιδιά αυτά δεν παίζουν». Αλλά αυτή η απόφαση έχει κόστος, θα φανεί αντιδημοφιλής

3. Αν θα υπάρχει εισήγηση της Γραμματείας στην βάση της πρότασης Μπανιά-Σαπουνά. Και αυτό είναι ερώτημα προς τον Συνασπισμό

4. Θα υπάρχει πολιτικό κείμενο; Αν ναι, πρέπει να το προετοιμάσουμε

Αυτά για την επόμενη Γραμματεία την Δευτέρα

* (Είναι τόσο δύσκολο κάποια απ’τις δεκάδες επαγγελματικά (;;!!) στελέχη να αναρτούν τις συνεδριάσεις στο blog  του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΣΥΝ; Είναι δουλειά της ΠΑΣΑΣ;.

Άλλως, ας προσλάβουν τουλάχιστον εκεί μερικούς “πασαδόρους” ώστε να μην έχουμε “απόσ πόντα” και “εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο” στο σπίτι μας.. )