Αλέν Μπαντιού: Ο κομμουνισμός στον 21ο αιώνα

Νοεμβρίου 26, 2009

Παπαγιάννης Κώστας

 Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/11/2009  “AΥΓΗ

“Η πραγματική Ανθρώπινη δυνατότητα βρίσκεται εκεί που ο καπιταλισμός λέει ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα” τόνισε ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού κατά τη διάρκεια διάλεξης με θέμα “Η ιδέα του Κομμουνισμού σήμερα” στην αίθουσα τελετών της ΕΣΗΕΑ. Ο σημαντικός Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος βρέθηκε στην Αθήνα με αφορμή το διεθνές συνέδριο “Ο Alain Badiou και οι όροι της φιλοσοφίας: η πολιτική, η τέχνη, η επιστήμη, ο έρωτας”. Ο μαρξιστής φιλόσοφος μίλησε για “μια τρίτη ζωή του κομμουνισμού στον 21ο αιώνα”, μετά από αυτές του 19ου και του 20ου, έκανε πολλαπλές αναφορές στην εξέγερση της ελληνικής νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, είπε “όχι στον κομμουνισμό μέσω του κράτους” και υπογράμμισε ιδιαίτερα “την αξία του καθενός ανθρώπου ξεχωριστά στη δημιουργία της ιστορίας”. Συγχρόνως έκανε μια σειρά αναλύσεων για την ιδέα, το συμβάν, την αλήθεια και το γεγονός ως φιλοσοφικές έννοιες. Ιδέα, συμβάν, αλήθεια, γεγονός Ο Αλ. Μπαντιού προσδιορίζει την ιδέα ως ολοποίηση τριών στοιχείων: του πολιτικού στοιχείου με την έννοια της πολιτικής ακολουθίας των πραγμάτων, του ιστορικού στοιχείου με την έννοια της ιστορικής διάστασης της πολιτικής και του υποκειμενικού στοιχείου με την έννοια της δυνατότητας για ένα άτομο να αποφασίσει να παρέμβει σ’ αυτήν την ακολουθία του χρόνου και “να αποτελέσει την υλική υπόσταση της πολιτικής ακολουθίας”. Το συμβάν ο Γάλλος φιλόσοφος το προσδιορίζει ως τη ρήξη στην κανονική διάταξη των πραγμάτων. Το περιγράφει ως κάτι που δεν προβλέπεται, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “δεν είναι η πραγμάτωση μιας δυνατότητας που ενυπάρχει, αλλά μια νέα δυνατότητα”. Προσδιορίζει ακόμα την αλήθεια ως την συνεχή οργάνωση των συνεπειών ενός συμβάντος και το γεγονός ως τις συνέπειες της ύπαρξης του κράτους το οποίο “είναι το σύστημα περιορισμού των δυνατοτήτων”, ως “αυτό που μας λέει με τη βία τι είναι δυνατό και τι δεν είναι, με την αστυνομία να αναλαμβάνει να επιτηρεί τις δυνατότητες”.

 Ο Δεκέμβρης

 Για τον Δεκέμβρη του 2008 ο Αλ. Μπαντιού τόνισε ότι “η δύναμη ενός πολιτικού κινήματος κι η δύναμη μιας εξέγερσης είναι η συνάντηση μιας ιδέας και μιας εξέγερσης. Εδώ είχατε αυτήν την εξέγερση που αποτέλεσε ένα μήνυμα ελευθερίας προς την Ευρώπη”, ενώ ταυτόχρονα έκανε την κριτική ότι “υπήρχε πρόβλημα με την ιδέα”. Επίσης πρόσθεσε ότι “τα Δεκεμβριανά έδειξαν νέες δυνατότητες για τη νεολαία σε όλο τον κόσμο, καθώς υπήρξε μια ενότητα λαϊκής και φοιτητικής νεολαίας, κάτι που δεν υπήρχε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 2005-2006″.

 Για τη σημασία του ατόμου για τη δημιουργία της ιστορίας ο Γάλλος φιλόσοφος επισημαίνει ότι “μια πολιτική ιδέα μετατρέπει την ατομική απόφαση σε ιστορική απόφαση” κι ότι “η κομμουνιστική ιδέα βρίσκεται στο σύνορο πολιτικής διαδικασίας κι ατόμου”. Το κράτος κι η ιδέα του κομμουνισμού τον 21ο αιώνα Σχετικά με το κράτος, ο Αλ. Μπαντιού τόνισε ότι “η καπιταλιστική οικονομία, η συνταγματική κυβέρνηση κι οι νόμοι είναι μηχανισμοί που έχουν σκοπό να απαγορεύσουν τη δυνατότητα του κομμουνισμού”. Υποστήριξε ότι “είναι οξύμωρο το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα η ιδέα του κομμουνισμού πραγματοποιήθηκε με ένα κράτος, αφού κομμουνισμός είναι το σβήσιμο του κράτους. Με την Οκτωβριανή Επανάσταση γεννήθηκε μια ελπίδα για ένα άλλο κράτος που δεν θα περιορίζει τις δυνατότητες”. Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά “ο 20ος αιώνας ονειρεύτηκε τη συγχώνευση κράτους-συμβάντος”. Επίσης τόνισε ότι “κάθε δυνατότητα αποσπασμένη από το κράτος είναι μια ευκαιρία για δράση” κι ότι “η ιδέα του κομμουνισμού δεν είναι μόνο μια εμπειρία του 20ου αιώνα”.

Η αίθουσα των τελετών της ΕΣΗΕΑ ήταν κατάμεστη σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν επαρκούσαν τα ακουστικά για την αυτόματη μετάφραση και ο Σ. Μιχαήλ ανέλαβε να μεταφράζει κατά διαστήματα τον Γάλλο μαρξιστή φιλόσοφο, ο οποίος αστειεύτηκε με την κατάσταση σχολιάζοντας ότι “για τον κομμουνισμό πρέπει να γίνουν θυσίες”.

Επισημαίνεται ότι η διάλεξη στην ΕΣΗΕΑ έγινε με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη του βιβλίου του Αλ. Μπαντιού


Αποχώρησε από το διάλογο(;) για το ασφαλιστικό η Αυτόνομη Παρέμβαση

Νοεμβρίου 26, 2009

 

OXI ΣTH ΝΕΑ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ

ΟΧΙ ΣΕ ΕΝΑ AKOMH  

ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ 16/12

 

 

          Σχετικά με το μεγάλο θέμα του Ασφαλιστικού και τις μεθοδεύσεις οι οποίες γίνονται η Αυτόνομη Παρέμβαση με καθαρό τρόπο εκτιμά και προτείνει τα εξής.

1. Η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί την «πεπατημένη» με βάση και τις υποδείξεις του κ. Αλμούνια και Τρισέ  οι οποίοι εξετάζουν το ασφαλιστικό μόνο από την άποψη του δημοσιονομικού κόστους. Αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό όχι ως κοινωνικό ζήτημα αλλά ως οικονομικό βάρος. Στη βάση αυτή η κυβέρνηση αναδιπλώνεται και εγκαταλείπει ακόμη και τις προεκλογικές της δεσμεύσεις για κατάργηση διατάξεων του Νόμου Πετραλιά, μειώνει κατά 1,7 δις την επιχορήγηση που δίνει για τα ταμεία στον προϋπολογισμό, δημιουργεί κλίμα πανικού με την επίκληση της χρεωκοπίας των ταμείων,ενώ προετοιμάζει νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις σε βάρος των ασφαλισμένων και του ίδιου του Δημοσίου, αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Η σημερινή αναφορά του Υπουργού σε δομικές αλλαγές που παραπέμπει σε αλλαγή του αναδινεμητικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό αυτόν ακριβώς τον στόχο εξυπηρετεί.

 2. Οι εργοδοτικές οργανώσεις, κυρίως ο ΣΕΒ και το ΕΒΕΑ δημιουργούν ένα κλίμα προώθησης δομικών αλλαγών στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης του συστήματος προτείνουν ευθέως τον μετασχηματισμό στο τριφασικό σύστημα που έχει ως αποτέλεσμα τη διάρρηξη της κοινωνικής αλληλεγγύης και την πρόσθετη επιβάρυνση των ασφαλισμένων επ’ οφελεία της κρατικής και εργοδοτικής δαπάνης.

 3. Ο Κοινωνικός διάλογος όπως τον χειρίστηκαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις – και σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις και η σημερινή κυβέρνηση,- είναι μια εκφυλιστική διαδικασία υποταγμένη αποκλειστικά σε επικοινωνιακές και αντεργατικού χαρακτήρα σκοπιμότητες. Το μόνο που παράγει είναι αντεργατικές και αντιασφαλιστικές λύσεις. Τρανή απόδειξη είναι ότι οι διαδοχικές επεμβάσεις απέτυχαν να δώσουν λυση όσον αφορά την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

 4.  Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει σαφείς στόχους και η πλειοψηφία της ηγεσίας του δεν έχει την πρόθεση αγωνιστικής διεκδίκησης,ενώ επιδεικνύει μία συμβιβαστική στάση απέναντι σε μία μεγάλη επίθεση που ήδη κλιμακώνεται.

 Υπό αυτές τις συνθήκες ο κοινωνικός διάλογος με την μορφή και τον τρόπο που αξιοποιείται, αποτελεί μία παγίδα που θα έχει ως  θύματα όλους τους εργαζόμενους.

 Το συνδικαλιστικό κίνημα καλείται να διαφοροποιήσει την μέχρι τωρα στάση του και να προσανατολιστεί:

 α) σε απεργιακή κινητοποίηση στις 16 Δεκέμβρη με αφορμή το ασφαλιστικό,την επισφάλεια,τους μισθούς, τον προϋπολογισμό

 β) να προετοιμάσει τους εργαζόμενους με μαζικές διαδικασίες και όρους κινήματος για μια πολύμηνη κινητοποίηση.

 γ) να αποκαλύψει τις επιδιώξεις κυβέρνησης,Ευρωπαικής ένωσης και εργοδοτών

 δ/ να θέσει στη σωστή βάση το πραγματικό πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος που είναι η ταυτόχρονη συνύπαρξη οικονομικού και κοινωνικού ελλείμματος, όπως και το γεγονός ότι η κρίση του οφείλεται στην καταλήστευση των αποθεματικών στην ανασφάλιστη εργασία στην ανεργία και επισφάλεια που στερούν τεράστιους πόρους από το σύστημα.

 Στα πλαίσια αυτά το Συνδικαλιστικό Κίνημα πρέπει να διαμορφώσει ένα διεκδικητικό πλαίσιο με σαφείς στόχους:

 1) την κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων των νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά

 2) την άμεση χρηματοδότηση των αναγκών των ταμείων, την κάλυψη όλων των υποχρεώσεων του κράτους προς το ασφαλιστικό σύστημα και της καθιέρωσης της τριμμερούς χρηματοδότησης με την συνεισφορά του κράτους κατά  3/9 των εσόδων από εισφορές.

 3) τη σταδιακή επιστροφή με χρονοδιάγραμμα των καταληστευθέντων αποθεματικών με ειδική φορολογία   του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας ώστε να δημιουργηθεί ένα επαρκές αποθεματικό για τις ερχόμενες γεννεές ασφαλισμένων.

 4) την κατάργηση ΑΜΕΣΑ της ανασφάλιστης εργασίας καθώς και κάθε μορφής εισφοροδιαφυγή και εισφοροαποφυγής.

 5) την κατάργηση της επισφαλούς εργασίας και την ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας.

 6) την σημαντική ενίσχυση των κατώτερων συντάξεων και τη σύνδεση της κύριας σύνταξης με το 80% του μισθού όπως κάθε φορά διαμορφώνεται.

 7) τη μη εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαικού δικαστηρίου για τα όρια ηλικίαςτων γυναικών

 8) την υπεράσπιση του καθεστώτος πρόωρης συνταξιοδότησης και των βαρέων και ανθυγιεινών

 9) την εφαρμογή της 35 ετίας χωρίς όριο ηλικίας

 10) την υπεράσπιση του δημόσιου,κοινωνικού,αναδιανεμητικού χαρακτήρα του συστήματος ασφάλισης στη χώρα μας.

 Οι εκπρόσωποι της Αυτόνομης Παρέμβασης στις τριτοβάθμιες οργανώσεις έθεσαν αυτά τα ζητήματα με διεκδικητικό τρόπο και στη ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και στην σημερινή συνάντηση με τον Υπουργό Εργασίας .

 Δήλωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν υπό αυτές τις συνθήκες και χωρίς καμία δέσμευση για την επαρκή χρηματοδότηση του συστήματος σε μια διαδικασία η οποία θα οδηγηθεί νομοτελειακά στην απώλεια δικαιωμάτων των εργαζομένων και στη διάλυση του Δημόσιου Συστήματος κοινωνικής Ασφάλισης.

 Η θέση μας αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η κυβέρνηση αρνήθηκε παρά τις προτάσεις μας  να υλοποιήσει έστω τη δέσμευσή της για κατάργηση του Νόμου Πετραλιά και να ακυρώσει την αφαίρεση 1,7 δις από τα ασφαλιστικά ταμεία στον προϋπολογισμό του 2010.

 Είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό διάλογο στην κοινωνία με πρωτοβουλία των ίδιων των συνδικάτων και να αναδείξουμε τις θέσεις του μαζικού εργατικού κινήματος.

 Είμαστε διατεθειμένοι να παρευρεθούμε διεκδικητικά σε  συναντήσεις με το Υπουργείο Εργασίας, εφόσον το ίδιο αποσαφηνίζει την θέση του και υποβάλλει προτάσεις.

 Δεν είμαστε καθόλου διατεθειμένοι να συμβάλλουμε  σε μία αποπροσανατολιστική, θεατρινίστικη και υποταγμένη σε σκοπιμότητες διαδικασία κοινωνικού διαλόγου και δε θα το πράξουμε.

 Καλούμε τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ  να υιοθετήσουν την πρότασή μας.

 Καλούμε τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ να συντάξουν τις δυνάμεις τους σε μία κοινή αγωνιστική προσπάθεια εγκαταλείποντας τις άγονες αντιπαραθέσεις και την τακτική της διαίρεσης των εργαζομένων.

 Καλούμε τους εργαζόμενους να συμβάλλουν στη δημιουργία ενός αγωνιστικού κλίματος και κινήματος – ανάλογου της περιόδου Γιαννίτση – που μπορεί με την μαζικότητα, την ενωτική του διάθεση και την μαχητικότητά του να ακυρώσει τις αντεργατικές επιδιώξεις.

 

 


Ο σύντομος 20ος αιώνας και ο φόβος της Αριστεράς στον 21ο (του Γ. Χατζηχρήστου)

Νοεμβρίου 26, 2009

`

`

Edvard Munch, Κραυγή, 1893

Διαβάζοντας το άρθρο του Β. Μουλόπουλου στην Αυγή της 22/11/09 (http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=506564 ) σημείωσα την φράση:

…Στις χώρες της Ευρώπης κινείται υπόγεια, μια μάζα ανθρώπων που μετράνε στο πετσί τους το κόστος της κρίσης, όχι μόνο με όρους απώλειας εισοδήματος, αλλά κυρίως με όρους ζωής, επιβίωσης, κοινωνικού ρόλου, προσωπικής αξιοπρέπειας.

Γι’ αυτούς έγινε πάλι κεντρικό το θέμα της εργασίας, όπως “στον σύντομο 20ό αιώνα”…

Πράγματι σύντομος ο 20 ος αιώνας, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΑΖΥ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ

Νοεμβρίου 25, 2009

`

Σ. Περόγλου: «Δε μου λέει τίποτα η κίνηση Χρυσοχοϊδη»

Μήπως έγκυος; Ο επόμενος στόχος της αστυνομικής κτηνωδίας;

Η μετανάστρια αρμενικής καταγωγής , Σουζάνα Περόγλου, μιλά στο tvxs για την περιπέτεια που έζησε κατά τη σύλληψή και την κακοποίησή της, μαζί με το παιδί της στην Κυψέλη. Τονίζει πως δεν της λέει τίποτα το γεγονός της απομάκρυνσης των δύο αστυνομικών από το Σώμα και πως τόσο η ίδια όσο και το παιδί της βρίσκονται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Το περιστατικό συνέβη την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στις 11 το πρωί στην Κυψέλη και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Κεφαλληνίας και Επτανήσου. Η κ. Περόγλου έβγαινε από σουπερμάρκετ μεταφέροντας το καρότσι με το παιδί της και τσάντες με τα ψώνια της. Στην προσπάθειά της να περάσει τον δρόμο κανένα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα δε σταμάτησε. Κάποιες γυναίκες που έβλεπαν το περιστατικό φώναξαν τη λέξη «ζώα» προς τους διερχόμενους οδηγούς.

Τότε από ένα από τα αυτοκίνητα βγήκαν δύο άνδρες οι οποίοι ζήτησαν το λόγο από τη γυναίκα με το καρότσι. Όταν εκείνη τους είπε ότι δεν φώναξε η ίδια κατάλαβαν ότι δεν είναι ελληνίδα και της είπαν: «Είσαι Ρουμάνα; Αυτά να πας να τα κάνεις στη χώρα σου». Η 35χρονη, που θεώρησε ότι μιλούσε με απλούς περαστικούς, τους είπε «δεν είναι Ρουμάνα, αν και θα μπορούσα να είμαι. Είμαι Αρμένισσα και αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα».

Οι δύο άνδρες έδειξαν ταυτότητες λέγοντας πως είναι αστυνομικοί της ζήτησαν τα χαρτιά της και όταν εκείνη τους είπε ότι δεν τα έχει μαζί της της είπαν ότι συλλαμβάνεται. Σε μια προσπάθεια να πιάσει το καροτσάκι με το παιδί, τη στιγμή που της έβαζαν χειροπέδες, με αποτέλεσμα να πέσει στο οδόστρωμα. «Με ποδοπάτησαν και με χτύπησαν όταν προσπάθησα να δω πού είναι το καροτσάκι με το παιδί μου, μου γύρισαν τα χέρια στην πλάτη και τα έδεσαν με χειροπέδες, ενώ κάλεσαν και περιπολικό αυτοκίνητο, το οποίο και ήλθε μισή ώρα μετά και με μετέφερε τόσο εμένα δεμένη πισθάγκωνα όσο και το παιδί μου στο Αστυνομικό Τμήμα της οδού Θήρας», δήλωσε η ίδια.

Η γυναίκα και το παιδί της αφέθηκαν ελεύθεροι τελικά στις 3.30 το απόγευμα με την προτροπή να ξεχάσει ό,τι συνέβη και της ελέχθη ότι ήταν αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής». Όπως έγινε αργότερα γνωστό οι δύο αστυνομικοί υπηρετούν στο τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα, ενώ με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοϊδη τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

σ.σ. Η συνέντευξη ΕΔΩ της Σουζάνας Περόγλου δόθηκε  στο ραδιόφωνο Στο Κόκκινο 105,5.


Επιμένει για το ντιμπέιτ ο Αλέξης Τσίπρας

Νοεμβρίου 24, 2009

Καλεί την κυβέρνηση να ανοίξει τα χαρτιά της για το Ασφαλιστικό

Επιμένει για το ντιμπέιτ ο Αλέξης Τσίπρας

"Σε λίγι καιρό το πρόγραμμα σας θα μοιάζει με αυτό της Ν.Δημοκρατίας"

Η πρόταση που κατέθεσε για τη διεξαγωγή τηλεοπτικής συζήτησης για το Ασφαλιστικό ισχύει στο ακέραιο, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, καλώντας την κυβέρνηση να δώσει δημόσια τις θέσεις της. «Σε λίγο καιρό τα πεπραγμένα της θα μοιάζουν περισσότερο στο προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ. παρά σε αυτό του ΠΑΣΟΚ», πρόσθεσε.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε ότι οι προτάσεις των οικονομικών λόμπι κινούνται προς την κατεύθυνση διάλυσης Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »