
«Γράφω ποιήματα μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι υπεύθυνες υπηρεσίες
που παρακάμπτουν επιμελώς τα λεγόμενα φλέγοντα γεγονότα
Αποστρέφομαι τετριμμένες εκφράσεις όπως: σαπίλα ή καθάρματα ή πουλημένοι
Εκλέγω σε πάσα περίπτωση την αρμοδιότερη λέξη
Αυτή που λέμε «ποιητική»: στιλπνή, παρθενική, ιδεατώς ωραία.
Γράφω ποιήματα που δεν στρέφονται κατά της καθεστηκυίας τάξης».
« Απολογία νομοταγούς» – Μ. Αναγνωστάκης
Φαίνεται πως μια καινούρια συνομοταξία ατόμων, ένα συνονθύλευμα από ανθρώπους του «πνεύματος και της τέχνης», το τελευταίο καιρό, έχει βαλθεί να δίνει δεκανίκι στους μιμητές του κάθε Ομπάμα, στηρίζοντας ένα σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα που ταρακουνήθηκε για τα καλά από την προειδοποίηση των περυσινών Δεκεμβριστών.
Πώς μπορεί κανείς να εξηγήσει τη θέση που μέσω δηλώσεων ή άρθρων παίρνουν, όντας δημόσια αναγνωρίσιμα πρόσωπα, επηρεάζοντας την άβουλη τηλεορασόπληκτη «κοινή γνώμη»;
Μοιάζει σα να τους έχει προσλάβει το νέο «Σοσιαλιστικό» διευθυντήριο για να του παράγουν εύπεπτη για τη μάζα ιδεολογία.
Οι διανοούμενοι και οι λόγιοι ανέκαθεν ήταν η κατάρα, η ανάσχεση σε ό,τι διατάραζε την κανονικότητα αυτού του τόπου. Από αυτόν τον «χρυσό κανόνα», λίγοι ξέφυγαν, ρίχνοντάς τους ανάθεμα (λ.χ. ο μέγας Σκαρίμπας).
Ο Μίκης, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
37.944414
23.768124