Ο ΣΥΡΙΖΑ “υποδέχεται” τον Όλι Ρεν

Δευτέρα 1η Μαρτίου – Εκδήλωση διαμαρτυρίας του ΣΥΡΙΖΑ για τη συνάντηση του Ολι Ρεν με τον Υπουργό Εργασίας

Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς διοργανώνει την Δευτέρα, 01/03 και ώρα 16.30 το απόγευμα, στο Υπουργείο Εργασίας (Σταδίου 29) εκδήλωση διαμαρτυρίας για την συνάντηση που θα πραγματοποιείται την ίδια ώρα του Επιτρόπου της ΕΕ, Όλι Ρεν με τον Υπουργό Εργασίας για να συζητήσουν για την μείωση των μισθών και των συντάξεων, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και την απελευθέρωση των απολύσεων.

Αντιστεκόμαστε στις σχεδιαζόμενες περικοπές.

Αγωνιζόμαστε για:

• να παρθούν πίσω τα αντεργατικά μέτρα

• να ακυρωθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας

• να ανατραπεί το κυβερνητικό Πρόγραμμα Σταθερότητας

To Γραφείο Τύπου

ΣΕ «ΧΡΥΣΟΨΑΡΑ» ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ;

Σ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ: «Η ΑΔΕΔΥ ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ! ΕΑΝ….»

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΕΙΝ’ ΑΥΤΟΙ Ή ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΜΑΣ;

Και μετά περιμένει να μας "λυπηθούν" οι ύαινες του Συμφώνου Σταθερότητας, του Χρηματιστικού κεφαλαίου, που η κ. Κατσέλη είπε πως "αν τους δώσεις το ένα χέρι θα σου φάνε και το άλλο"...

Πιστεύει κανείς ότι με τέτοια ενδοτική στάση είναι δυνατόν η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΜΜΕ να σταματήσει στον 14^ο, 13^ο, 12^ο…μισθό; Είναι ποτέ δυνατόν;

Ο Σπύρος Παπασπύρος, πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ σε συνέντευξή του στην «Οικονομία» Ελευθεροτυπία, δηλώνει “διατεθειμένος να αποδεχθεί περικοπές υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν προσωρινό χαρακτήρα και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν πίσω τα χαμένα ως επιστροφή φόρου” το 2011,2012 …το 2050!. Ακόμη μιλάει για μονιμότητα, για απολύσεις, για ασφαλιστικό, για διαφθορά, και τι δε λέει. Είναι να μην ανοίξει ο “στόμας” του..

και ακόμη δηλώνει ότι “η περικοπή του 14ου μισθού θα είναι αιτία πολέμου”..

Με αφορμή μια απόλυση και μερικές δημόσιες επιστολές

Θανάσης Τριαρίδης

Θα μιλάμε για όλους

Απόλυση Παλαιστίδη

Αντιδράσεις 49+8

και

“διαφωνώ με ό,τι λες

αλλά θα υπερασπιστώ

μέχρι θανάτου

το δικαίωμά σου να το λες”

(Βολταίρος)

α.

να από τα ωραιότερα (και χρησιμοποιώ τη λέξη κυριολεκτικά) πράγματα που μας δώρισε ο δυτικός πολιτισμός (μέσα από μια επίπονη και μακρά διαδρομή, από το στίχο 979 του Οιδίποδα Τυράννου και τον Αριστοφάνη μέχρι τον Τζορντάνο Μπρούνο και τον Βολταίρο και τον Καμύ) είναι η συνειδητοποίηση της δυνατότητας του καθενός να φαντάζεται ό,τι θέλει, να σκέφτεται ό,τι θέλει και να λέει ό,τι θέλει και όπως θέλει. Χρειάστηκε η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός (μαζί με κάμποσους καμένους στις φλόγες διαφόρων «ιερών εξετάσεων») για να αποφασίσουμε (τουλάχιστον ως Δύση) πως δεν υπάρχουν άβατα στη φαντασία, στη σκέψη, στη έκφραση — πως εντέλει δεν υπάρχουν ιερά και όσια. Αν κάποιος θέλει να γράψει πως ο Χριστός έκανε σεξουαλικά όργια έχει το δικαίωμα να το γράψει, αν κάποιος θέλει να ζωγραφίσει τον Μωάμεθ έχει το δικαίωμα να τον ζωγραφίσει, αν κάποιος θέλει να γράψει πως ο Ύμνος του Σολωμού είναι ένα ποίημα εθνοφασιστικού μίσους που υμνεί τη σφαγή αμάχων επίσης πρέπει να έχει αυτό το δικαίωμα. Μα κι από την άλλη, αν κάποιος θέλει να γράψει έναν ρατσιστικό λόγο, ένα κήρυγμα τυφλού μίσους, ή να αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα ή να προσβάλει τη μνήμη των θυμάτων του πρέπει επίσης να το μπορεί… Μπορεί συχνά τέτοιες θέσεις να μας προκαλούν αναγούλα (και όντως οι λογής αρνητές του Ολοκαυτώματος τέτοια αισθήματα μου προκαλούν), αλλά όσο έχουμε χρέος να σταθούμε απέναντί τους και να αντικρούσουμε τις απόψεις τους άλλο τόσο έχουμε ηθική υποχρέωση να παλέψουμε ώστε ακριβώς αυτές οι απόψεις να μη λογοκριθούν, να μη φιμωθούν, να μην πνιγούν (και αυτή η αντίφαση είναι που κάνει τόσο γοητευτική και τόσο οριακά δύσκολη την ελευθερία της έκφρασης).

Η γνωστή ρήση του Βολταίρου (διαφωνώ με ό,τι λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες) έχει προφανώς καθολική ισχύ — δεν μπορεί να ισχύει κατά περίπτωση, κρίνοντας ποιος είναι φίλος μας ή εχθρός μας, «σύντροφος» ή πολιτικός αντίπαλος, ομοϊδεάτης ή διαφωνών, γνωστός ή ολότελα άγνωστος, άνθρωπος με σημαντικό έργο που εκτιμούμε ή κάποιος του οποίου η δημόσια παρουσία μάς προκαλεί αισθήματα αποστροφής.

Ποιος θα μας σώσει από τους πατριώτες;

`

Το Focus ενοχλεί. Ο κ. Τσουκάτος δεν ενοχλεί;

26/02/2010 από Po

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

ελαιογραφία Νίκου Εγγονόπουλου

Κύριε Ροΐδη,
Σας είναι γνωστή η ρήση του Εμμανουήλ Ροϊδη: «Έκαστος τόπος έχει την πληγή του, η Αγγλία την ομίχλη, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τον πατριωτισμόν». Εξέχων πατριώτης ανεδείχθη προσφάτως ο κ.Πετσάλνικος, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, που ύψωσε το ανάστημά του στην υποτιθέμενη πρόκληση του περιοδικού Focus το οποίο κατατρόπωσε ως νέος Μεγαλέξανδρος στα τηλεοπτικά μας Γαυγάμηλα..

Το επώνυμό του ανδρός, αναδεικνύει την πολυπολιτισμικότητα του ελληνικού τμήματος του μακεδονικού χώρου, αυτού που πριν ομογενοποιηθεί βίαια με μετακινήσεις και σφαγές πληθυσμών εκατέρωθεν ονομαζόταν ειρωνικά «Μακεδονική σαλάτα». Το όνομά του θα έκανε τον Έλληνα ρήτορα Δημοσθένη να βγει από τα ρούχα του. Το χωριό του το Μαυροχώρι, μετονομάστηκε το 1928 επί το ελληνικότερο, όπως συνέβη με εκατοντάδες χωριά της Μακεδονίας, από Μαύροβο.

Με το ίδιο όνομα που σημαίνει Μαύρος Αγρός υπάρχει χωριό στη Σλαβομακεδονία.

Ο κ. Πετσάλνικος είναι παντρεμένος με Γερμανίδα.

Υπήρξε ο ίδιος μετανάστης στη Γερμανία λόγω σπουδών. Χρημάτισε Πρόεδρος του Συνδέσμου Αλλοδαπών Φοιτητών και Επιστημόνων Κοινότητας Βόννης. Είναι λοιπόν κοσμοπολίτης και όχι κάποιος επαρχιακός δικηγορίσκος που του αξίζει να κολακεύει τους απλοϊκούς χωρικούς που τον ψηφίζουν.

Ολόκληρο Άρθρο “Ροϊδη Εμμονές” ΕΔΩ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ Α. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΤΟΝΩΣΗ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ

ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ – Η ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

“Η επί δεκαετίες επιμονή του Μανώλη Γλέζου και της Επιτροπής για τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι ιστορικά και ηθικά πλήρως δικαιωμένη. Αξίζει κάθε υποστήριξης μέχρι το τέλος.

Η διαμόρφωση, όμως, με έμπνευση Πάγκαλου και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση Καρατζαφέρη,   μιας συναινετικής, από δεξιά μέχρι αριστερά, απάντησης στα τελεσίγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κεντρικό θέμα μια αντιπαράθεση ελληνικού και γερμανικού λαού, είναι απλώς αποπροσανατολιστικό κόλπο, ψυχολογική εκτόνωση, άσφαιρο πρόσχημα.

Σήμερα η κεντρική μάχη της αριστεράς είναι ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ενάντια στα τελεσίγραφα Μπαρόζο, Μέρκελ και Σαρκοζί για τον 14ο μισθό και τη σύνταξη στα 70, πολιτικές που εφαρμόζει πειθήνια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υποστηρίζει διακαώς ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ”

Σ.Σ. Θα τους παίρναμε πολύ πιο σοβαρά όλους αυτούς τους όψιμους υπερπατριώτες αν έκαναν έστω και στο ελάχιστο αυτό που κάνουν οι συνεπείς πολίτες αυτού του τόπου: Να καταδικάσουν όχι μόνο τα άθλια δημοσιεύματα, αλλά και τα χαλασμένα υποβρύχια, την Ζήμενς, τους εξοπλισμούς, τα τιμολόγια και όλο αυτό το διαπλεκόμενο σύστημα που διαφθείρει πολιτικούς και εκμαυλίζει συνειδήσεις από την δεκαετία του 50.