Πετρόπουλος Α.
Η υλοποίηση μέχρι κεραίας των προβλέψεων του Μνημονίου (αρχικού και επικαιροποιημένου) περνάει μέσα από την τελική έφοδο της κυβέρνησης στις συλλογικές συμβάσεις, τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα. Μέχρι τον δεύτερο γύρο των νέων περικοπών των μισθών στο Δημόσιο, που θα δρομολογηθεί το 2011 μέσω του νέου μισθολογίου, το βάρος πέφτει στις ΔΕΚΟ και τον ιδιωτικό τομέα. “Στον αέρα” βρίσκονται οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας, που θα αχρηστευτούν μέσω της αποκέντρωσής τους, οι κανονισμοί εργασίας στις ΔΕΚΟ (ΟΣΕ, ΟΤΕ), καθώς και οι μισθοί και οι θέσεις εργασίας στις Τράπεζες, όπως επιδιώκουν οι τραπεζίτες, επιχειρώντας τη διαμόρφωση ενός “κλαδικού Μνημονίου” τριετούς διάρκειας.
Αμέσως μετά τις περιφερειακές, οι παρεμβάσεις σε ΔΕΚΟ, Τράπεζες. Αποκεντρώνονται οι κλαδικές συμβάσεις, στο προσκήνιο τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης
Κατάργηση κλαδικών μέσω αποκέντρωσης
Η νέα υπουργός Εργασίας Λ. Κατσέλη έχει αναλάβει μέχρι τέλος του χρόνου να εκδώσει υπουργική απόφαση για τις κλαδικές συμβάσεις κατόπιν συνεννόησης με την τρόικα. Το επικαιροποιημένο Μνημόνιο «εξειδικεύει» διάταξη νόμου (του νόμου με τον οποίο ενσωματώθηκε το Μνημόνιο στην ελληνική νομοθεσία) που ορίζει ότι η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν δεσμεύει τις κλαδικές συμβάσεις, οι οποίες, με τη σειρά τους, δεν δεσμεύουν τις επιχειρησιακές. Δηλαδή οι επιχειρησιακές συμβάσεις πρέπει να υπερισχύουν των κλαδικών και αντίστοιχα οι κλαδικές να υπερισχύουν της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης.
Η κ. Κατσέλη, έχοντας κατά νου τη διαμόρφωση μιας διαφορετικής εικόνας από τον προκάτοχό της Α. Λοβέρδο, υποστήριξε στους δανειστές ότι τυχόν επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων θα έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού, επικαλούμενη και τις ιδιομορφίες στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα όμως υπεραμύνθηκε της αναγκαιότητας περαιτέρω ευελιξίας της αγοράς εργασίας, προσθέτοντας ότι η υποστήριξη της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων προωθείται αποτελεσματικότερα μέσα από κλαδικές και τοπικές και όχι από επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας.
Με άλλα λόγια, οι κλαδικές συμβάσεις θα διατηρηθούν τύποις και θα επιχειρηθεί η αποκέντρωσή τους, ανά επιχείρηση ή ανά περιφέρεια. Επομένως δεν θα έχουν την ισχύ που έχουν σήμερα και ταυτόχρονα η μη συνέχιση του θεσμού της επέκτασης σε ομοιεπαγγελματικό επίπεδο (κάτι που δεν προβλέπει ούτε το μνημόνιο) διαμορφώνει ένα ανενεργό επίπεδο προστασίας για τους εργαζόμενους. Έτσι οι εργαζόμενοι θα αμείβονται με διαφορετικό καθεστώς αν οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε καθεστώς αναδιάρθρωσης, ενώ οι κλαδικές θα παρακάμπτονται σε επιχειρήσεις με υψηλή ανεργία.
Τράπεζες: Μείωση μισθών και απολύσεις!
Την τελική διατύπωση που θα εμπεριέχει η υπουργική απόφαση για τις κλαδικές συμβάσεις, δεν αναμένουν βέβαια οι τραπεζίτες. Από τριετίας, σαμποτάρουν το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αρνούμενοι να υπογράψουν κλαδική σύμβαση εργασίας και - εμμένοντας στη θέση τους ότι δεν είναι ερογοδοτική οργάνωση - υποστηρίζουν το έωλο επιχείρημα ότι οι αυξήσεις στις επιχειρησιακές συμβάσεις υπερκαλύπτουν το αποτέλεσμα της τελευταίας κλαδικής σύμβασης, που ήταν αποτέλεσμα της μεσολάβησης και διαιτησίας, μετά την προσφυγή των τραπεζοϋπαλλήλων στον ΟΜΕΔ.
Με πρόσχημα το Μνημόνιο και “τις απαιτήσεις της τρόικα”, οι τραπεζίτες θέτουν πλέον ευθέως θέμα μείωσης των μισθών για τους περίπου 63.000 υπαλλήλους, επικαλούμενοι το κόστος λειτουργίας των τραπεζών, αλλά και την άμεση λήψη μέτρων που ζητούν σε αυτή την κατεύθυνση η ΕΚΤ και η Τράπεζα της Ελλάδας. Ταυτόχρονα αφήνουν σαφώς να εννοηθεί ότι δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να εγγυηθούν τις θέσεις εργασίας, λόγω των επικείμενων συγχωνεύσεων. Πέραν των βασικών μισθών, στο στόχαστρο των τραπεζιτών βρίσκονται τα επιδόματα που λαμβάνουν οι τραπεζοϋπάλληλοι και ειδικότερα: το επίδομα πολυετίας (έχει καθιερωθεί από το ’90), που πέρυσι αυξήθηκε κατά 0,5% και διαμορφώθηκε στο 1,85% (χορηγείται μετά τον πρώτο χρόνο), τα γενικά επιδόματα (οικογενειακά, τέκνων), το επίδομα θέσης ευθύνης που υπολογίζεται επί του βασικού μισθού και, τέλος, το επίδομα βρεφονηπιακού σταθμού.
Ζ. Πεπές: Λειτουργούν ως εμπροσθοφυλακή
“Οι τραπεζίτες λειτουργούν εμφανώς ως εμπροσθοφυλακή στο σχέδιο εργοδοτών-κυβέρνησης-τρόικας για την υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Σχέδιο που φτάνει μέχρι την εξατομίκευση των εργασιακών σχέσεων και την υποβάθμιση μέχρις εσχάτων του θεσμικού και νομικού πλαισίου προστασίας της εργασίας. Επιπλέον, δεν δεσμεύονται να μην κάνουν απολύσεις, παρ’ όλο που αναμένονται ισχυρές ανακατατάξεις με συγχωνεύσεις και εξαγορές, με απρόβλεπτες συνέπειες για το ‘πλεονάζον προσωπικό’, που θα πρέπει να ‘θυσιαστεί’ για την περαιτέρω μείωση του κόστους εργασίας, αφού εκεί στηρίζεται πια ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός”, σημειώνει ο ταμίας της ΟΤΟΕ και επικεφαλής του Δικτύου Συνδικαλιστών Ζ. Πεπές.
Όπως τονίζει, στην τελευταία συνάντηση οι τραπεζίτες κράτησαν στάση προκλητική, προφανώς αβανταρισμένοι από τις κυβερνητικές δήθεν “προθέσεις στήριξης” των συλλογικών συμβάσεων, που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο του Μνημονίου. Ζήτησαν την περικοπή των μισθών, τη στιγμή που, μόνο φέτος, η απώλεια πραγματικού εισοδήματος για τους εργαζομένους μόνο από τον πληθωρισμό υπερβαίνει το 5% και η επιβάρυνση διογκώνεται από την αύξηση των έμμεσων φόρων. Και αυτό παρά τη μείωση του κόστος εργασίας στον κλάδο κατά 9,5% την τελευταία τριετία λόγω μείωσης θέσεων εργασίας και την υπερβολική εκμετάλλευση των επισφαλώς εκτός σύμβασης εργαζόμενων, παρά και τα απλόχερα πακέτα στήριξης δεκάδων δισ. ευρώ, πακέτα που αποτέλεσαν τη θηλιά στον λαιμό της βυθιζόμενης οικονομίας της χώρας μας και συνέβαλαν στο να οδηγηθεί η χώρα στο ΔΝΤ, οι τραπεζίτες ζητούν και τα ρέστα, καλώντας τους τραπεζοϋπάλληλους “να συμβάλουν στη μείωση των λειτουργικών δαπανών”…
Δημοσιεύθηκε από ftanei_pia 
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ!
