Συνδικάτα και Πολιτική: Μια όψη της εμπειρίας από τη Βρετανία

Δεκεμβρίου 19, 2011

220pxΣτο φόντο της μεγαλύτερης απεργίας των εργαζομένων της Μ. Βρετανίας σε μια γενιά (30/11), μια συνέντευξη του Γκρέγκορ Γκολ, καθηγητή εργασιακών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Χέρτφορντσιρ, δίνει το ιστορικό και πολιτικό  πλαίσιο του βρετανικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Παρόλο που οι συνθήκες, σε σχέση με την Ελλάδα, είναι πολύ διαφορετικές, ισχύουν, ως επί το πλείστον, οι γενικές τάσεις και τίθενται παραπλήσια ερωτήματα. Ο Γ. Γκολ είναι επίσης μέλος της Σ.Ε. της Scottish Left Review. Η συνέντευξη δημοσιεύεται στο σάιτ NewLeftProject. Η αναδρομή στην ιστορία και στους αγώνες του εργατικού  συνδικαλιστικού κινήματος είναι κρίσιμο ζήτημα. Επί παραδείγματι, θα ήταν πολύ σημαντικό, σήμερα που οι εργάτες της “Ελληνικής Χαλυβουργίας” διεξάγουν αυτό τον επίμονο και αποφασιστικό αγώνα και κλιμακώνεται η αλληλεγγύη, να θυμηθεί κανείς τον μεγάλο αγώνα των εργατών της “Λάρκο” του Μποδοσάκη το 1977, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


“Τι να κάνουμε”; Τα πάντα εκτός από επανάσταση (φτου, φτου, φτου, μακρυά από εμάς)

Δεκεμβρίου 18, 2011

πό τη μία έχουμε το κεφάλαιο, που προσπαθεί να μας πείσει ότι η ανθρώπινη εργασία αξίζει ακόμα και 1 δολάριο/μέρα (προκειμένου να αυξάνει τα κέρδη του).

Από την άλλη όμως, δυστυχώς έχουμε και μια αριστερά που είναι “κατώτερη των περιστάσεων”, και ώρες-ώρες σου προκαλεί και το γέλιο με αυτά που λέει. Πρόκειται βέβαια για γέλιο λόγω θλίψης, και όχι λόγω χαράς, διότι βλέπεις τη γύμνια της αριστεράς, τόσο σε επίπεδο στελεχών, αναλυτών, ηγετών, κτλ, όσο και σε επίπεδο του “απλού κόσμου” της αριστεράς, που δέχεται αδιαμαρτύρητα οτιδήποτε του σερβίρουν οι ηγέτες του, ακόμα και όταν αυτό είναι μπούρδα (αλλά για να το καταλάβουν αυτό, πρέπει να έχουν κάποιες γνώσεις, και κάποια κριτική ικανότητα, που φαίνεται να λείπει).

Το τελευταίο κρούσμα ήταν ένα κείμενο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


Στάθης ο μοναδικός: «Μνημόνιο στη χώρα των μνημείων»

Δεκεμβρίου 18, 2011

Στα είκοσι διαβάζεις ακόμα, εκπαιδεύεσαι, μαθαίνεις μια τέχνη… Στα τριάντα ψάχνεις για δουλειά, στα σαράντα υποαπασχολείσαι, ελπίζεις ακόμα, ψάχνεσαι… στα πενήντα απολύεσαι… στα εξήντα σού παίρνουν πίσω τη σύνταξη, στα εβδομήντα είναι πολύ αργά πια για μολότωφ… ύστερα σου κάνουν έναν ανασχηματισμό κι αναχωρείς προς τας αιωνίους μονάς – -εκεί τουλάχιστον δεν βάζουν ΦΠΑ στην μπουγάτσα…ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


Κι όµως, κάτι θα γίνει

Δεκεμβρίου 17, 2011

 

 

`

`

Αν µείνουνε τα πράγµατα όπως είναι/είσαστε χαµένοι.

Φίλος σας είναι η αλλαγή/ η αντίφαση σύµµαχός σας.

Από το τίποτα κάτι πρέπει να γίνει/µα οι δυνατοί

πρέπει να γενούνε τίποτα.

Μπ. Μπρεχτ

Σε ξαναείδα στην περσινή πορεία του Πολυτεχνείου κι από τότε συναντιόμαστε και πάλι συχνά -όπως τότε-’ σε δρόµους και πλατείες. Ως είθισται σε παρόµοιες περιπτώσεις, σε ρώτησα «τι κάνεις,», µα εσύ σχεδόν παρεξηγήθηκες. «Τι θες να κάνω ρε µαλάκα, βουλιάζω», ήταν η πληρωµένη, και ως συνήθως στερούµενη κάθε αίσθησης του σαβουάρ βιβρ, απάντησή σου.

Πορευτήκαµε κάµποση ώρα µαζί, µιλώντας ακατάπαυστα για κείνα που ζήσαµε τότε και τούτα που µας συµβαίνουν σήµερα. τριάντα ένα ολόκληρα χρόνια είχαµε να ειδωθούµε και η τελευταία φορά ήταν στο αµφιθέατρο, όπου διασταυρώσαµε, ως συνήθως, τα ξίφη µας για το κλάσµα του κλάσµατος της σωστής γραµµής, την οποία ο καθείς εξ ηµών κατείχε, κατ’ αυθαίρετη και άκρως προνοµιακή αποκλειστικότητα.

Έκτοτε χάθηκες. Από κοινούς γνωστούς µάθαινα πως αποσύρθηκες ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


Στους δρόμους οι συνταξιούχοι (Βίντεο 15/12) «Δεν πάει άλλο! Να επαναστατήσει ο κόσμος!»

Δεκεμβρίου 16, 2011

ε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση οι συνταξιούχοι –τα «περήφανα γηρατειά» που έλεγαν κάποτε- βγήκαν στους δόμους -15/12- για να διεκδικήσουν το δικαίωμα όχι πια στην ζωή αλλά στην επιβίωση.
Κουρασμένα πρόσωπα, χαραγμένα απ’ τις αυλακιές κόπου μιας ζωής, άσπρα μαλλιά ανθρώπων που έσερναν τα βήματα τους με την βοήθεια μπαστουνιού, με φωνή που συγκινούσε περιγράφουν στην κάμερα την απόγνωση τους: «Ηρθαμε εδώ γιατί μας τα πήραν όλα και δεν έχουμε να φάμε», δηλώνει ένας απόμαχος της δουλειάς. Πιο οργισμένος ο διπλανός του συμπληρώνει: «Μας πήραν απ’ την τσέπη τα λεφτά, οι ληστές, οι κλέφτες, οι απατεώνες. Οσοι κυβερνήσανε μετά το 74 θέλουν εκτέλεση στο σύνταγμα ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ