Διαβάζετε το άρθρο...
Άρθρα - Απόψεις


katrougalos.jpg       Το σύ­νταγ­μά μας δεν συν­δέει την πο­λι­τι­κή ε­πι­στρά­τευ­ση με την α­περ­γία. Τη ρυθ­μί­ζει σε άλ­λο άρ­θρο, ως ε­ξαί­ρε­ση στον κα­νό­να της α­πα­γό­ρευ­σης α­να­γκα­στι­κής ερ­γα­σίας, για να α­ντι­με­τω­πι­στούν α­πο­λύ­τως ε­ξαι­ρε­τι­κές και έ­κτα­κτες α­νά­γκες, σχε­τι­κές με θε­ο­μη­νίες ή κιν­δύ­νους για τη δη­μό­σια υ­γεία, θέ­μα­τα προ­φα­νώς ε­ντε­λώς ά­σχε­τα με τους ερ­γα­τι­κούς α­γώ­νες. Ει­δι­κό­τε­ρα, κα­τά το άρ­θρο 22 παρ. 4 του συ­ντάγ­μα­τος η πο­λι­τι­κή ε­πι­στρά­τευ­ση (με τον τε­χνι­κό ό­ρο «ε­πί­τα­ξη προ­σω­πι­κών υ­πη­ρε­σιών») ο­ρί­ζε­ται ως ε­ξής: «Οποια­δή­πο­τε μορ­φή α­να­γκα­στι­κής ερ­γα­σίας α­πα­γο­ρεύε­ται. Ει­δι­κοί νό­μοι ρυθ­μί­ζουν τα σχε­τι­κά με την ε­πί­τα­ξη προ­σω­πι­κών υ­πη­ρε­σιών σε πε­ρί­πτω­ση πο­λέ­μου ή ε­πι­στρά­τευ­σης ή για την α­ντι­με­τώ­πι­ση α­να­γκών της ά­μυ­νας της χώ­ρας ή ε­πεί­γου­σας κοι­νω­νι­κής α­νά­γκης α­πό θε­ο­μη­νία ή α­νά­γκης που μπο­ρεί να θέ­σει σε κίν­δυ­νο τη δη­μό­σια υ­γεία, κα­θώς και τα σχε­τι­κά με την προ­σφο­ρά προ­σω­πι­κής ερ­γα­σίας στους ορ­γα­νι­σμούς το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης για την ι­κα­νο­ποίη­ση το­πι­κών α­να­γκών.»   Η α­να­γκα­στι­κή ερ­γα­σία α­πα­γο­ρεύε­ται   Η α­να­γκα­στι­κή ερ­γα­σία, άλ­λω­στε, ρη­τά α­πα­γο­ρεύε­ται και α­πό άλ­λες διε­θνείς συμ­βά­σεις (βλ., ι­δίως, τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 4 παρ. 2 της ΕΣ­ΔΑ, του  άρ­θρου 8 του Διε­θνούς Συμ­φώ­νου για τα Ατο­μι­κά και Πο­λι­τι­κά Δι­καιώ­μα­τα  και των ΔΣΕ 29, 87 και 105.) Συ­νε­πώς, η ε­πι­στρά­τευ­ση ή­δη τρεις φο­ρές μέ­σα σε έ­να χρό­νο α­περ­γών (της ΟΛ­ΜΕ, του με­τρό και της ΓΕ­ΝΟ­Π-ΔΕ­Η) α­πο­τε­λεί κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βία­ση του Συ­ντάγ­μα­τος και των διε­θνών συν­θη­κών, ε­φό­σον ού­τε θε­ο­μη­νία υ­πήρ­χε, ού­τε ά­με­σος κίν­δυ­νος για τη δη­μό­σια υ­γεία. Το πρό­δη­λο της α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας προ­κύ­πτει, άλ­λω­στε, και α­πό το γε­γο­νός ό­τι η πο­λι­τι­κή ε­πι­στρά­τευ­ση ε­πι­βάλ­λει α­πό­λυ­το πε­ριο­ρι­σμό στην ά­σκη­ση του δι­καιώ­μα­τος της α­περ­γίας, που διαρ­κεί για αό­ρι­στο χρό­νο, χω­ρίς δη­λα­δή προσ­διο­ρι­σμέ­νο ση­μείο λή­ξης της ι­σχύος της, ε­φό­σον δεν συν­δέε­ται με συ­γκε­κρι­μέ­νο πραγ­μα­τι­κό πε­ρι­στα­τι­κό. Αυ­τό ση­μαί­νει ό­τι και σή­με­ρα, για πα­ρά­δειγ­μα, πά­νω α­πό έ­να χρό­νο α­πό την ε­πι­στρά­τευ­σή τους, οι ερ­γα­ζό­με­νοι στο με­τρό δεν μπο­ρούν να α­σκή­σουν το α­περ­για­κό τους δι­καίω­μα, για ο­ποιο­δή­πο­τε μά­λι­στα θέ­μα! Η συ­γκε­κρι­μέ­νη πο­λι­τι­κή ε­πι­λο­γή (την ο­ποία εί­χε κα­τα­δι­κά­σει ως αυ­ταρ­χι­κή ο ί­διος ο πρω­θυ­πουρ­γός, ό­ταν ή­ταν το ΠΑ­ΣΟΚ που ε­πι­στρά­τευε α­περ­γούς) έ­χει σα­φή σκό­πευ­ση: να υ­πο­τά­ξει κά­θε α­ντί­στα­ση της κοι­νω­νίας, να ε­πι­βε­βαιώ­σει στην πρά­ξη τη ρη­το­ρι­κή του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μο­νό­δρο­μου. Για αυ­τό το λό­γο έ­χει ση­μα­σία η ορ­γά­νω­ση της α­ντε­πί­θε­σης της κοι­νω­νίας και γι’ αυ­τό α­να­φέρ­θη­κα πρό­σφα­τα στο δι­καίω­μα πο­λι­τι­κής α­νυ­πα­κοής, σε σχέ­ση με την ε­πι­στρά­τευ­ση των α­περ­γών της ΔΕ­Η.   Η ε­ξου­σία θα νι­κη­θεί   Προ­φα­νώς, η α­να­φο­ρά μου ή­ταν ε­πί της αρ­χής. Δεν εί­χα σκο­πό να κα­λέ­σω α­φ’ υ­ψη­λού –ό­πως γρά­φτη­κε- τους α­περ­γούς να σκί­σουν τα δελ­τία ε­πι­στρά­τευ­σης. Όταν η πλειο­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων εί­ναι δια­τε­θει­μέ­νη να φτά­σει μία δί­καιη σύ­γκρου­ση στα ά­κρα, η ι­στο­ρία δεί­χνει ό­τι η ε­ξου­σία θα νι­κη­θεί.  Κα­νέ­νας ό­μως δεν έ­χει το δι­καίω­μα, έ­ξω α­πό το χο­ρό, να υ­πο­δεί­ξει στους α­περ­γούς τι θα κά­νουν. Απο­τε­λεί η­θι­κή και πο­λι­τι­κή υ­πο­χρέω­ση κά­θε ερ­γα­ζο­μέ­νου, και κυ­ρίως του ερ­γα­τι­κού σω­μα­τείου, να ε­κτι­μή­σει την κα­τά­στα­ση και να υιο­θε­τή­σει κά­θε φο­ρά την πιο α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή στρα­τη­γι­κή. Η α­ρι­στε­ρά, α­πό την πλευ­ρά της, έ­χει τον δι­κό της αυ­τό­νο­μο πο­λι­τι­κό ρό­λο: να δεί­χνει την ου­σία των πο­λι­τι­κών συ­γκρού­σεων, να δια­παι­δα­γω­γεί στον δρό­μο του α­γώ­να, να ορ­γα­νώ­νει την α­ντί­στα­ση της κοι­νω­νίας. Η α­νά­πτυ­ξη, άλ­λω­στε, ε­νός μα­ζι­κού, ρι­ζο­σπα­στι­κού και δυ­να­μι­κού κι­νή­μα­τος α­πο­τε­λεί α­πο­λύ­τως α­να­γκαίο ό­ρο για την ε­πι­τυ­χία της μελ­λο­ντι­κής κυ­βέρ­νη­σης της α­ρι­στε­ράς. Ρή­ξεις μό­νο α­πό τα υ­πουρ­γι­κά γρα­φεία δεν φέρ­νουν α­πο­τε­λέ­σμα­τα.   * Ο Γ. Κα­τρού­γκα­λος εί­ναι κα­θη­γη­τής Συ­νταγ­μα­τι­κού Δι­καίου και ευ­ρω­βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow ΣΥΡΙΖΑ | ΕΥΔΑΠ on WordPress.com

Δώστε το email σας για να παρακολουθείτε τις καταχωρήσεις στο site

Μαζί με 1.548 ακόμα followers

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

  • 92,970 hits

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

2ο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ : Δημήτρης Στρατούλης eurogroup Kινητοποιήσεις SOSτε το νερό ΑΥΓΗ Αλέξης Τσίπρας Αναδρανιστάκης Ανακοίνωση Ανανδρανιστάκης Ανοιχτή Πόλη Απεργία Βίτσας Βενιζέλος Βουλή Βούλτεψη ΓΣΕΕ Γαβριήλ Σακελλαρίδης Γεωργιάδης Γιάννης Δραγασάκης ΔΕΗ ΔΕΘ ΔΕΚΟ Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ Δημοψήφισμα Δημόσια Περιουσία Δύναμη Ζωής ΕΛΒΟ ΕΛΠΕ ΕΛΤΑ ΕΡΤ ΕΥΑΘ ΕΥΔΑΠ Εργασιακές σχέσεις Θανάσης Καρτερός Ιδιωτικοποιήσεις ΚΚΕ Κατρούγκαλος Κρατική καταστολή ΜΜΕ ΜΜΕ, κανάλια, ειδήσεις Μανώλης Γλέζος Ν.Χουντής ΝΔ Νάσος Ηλιόπουλος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ ΠΑΣΟΚ Παραγωγική Ανασυγκρότηση Προϋπολογισμός Ρένα Δούρου ΣΕΚΕΣ ΣΕΠΕ ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΣΥΡΙΖΑ ΕΥΔΑΠ Σαμαράς ΣτΕ Στέλιος Σταυρίδης Στουρνάρας Στρατούλης Συλλογικές Συμβάσεις ΤΑΙΠΕΔ Χρυσή Αυγή άρθρα ασφαλιστικό διαπλοκή εκδήλωση επιστράτευση ιδιωτικοποίηση καθαρίστριες κυβέρνηση λεηλασία νερό συνδικάτα τράπεζες
Αρέσει σε %d bloggers: