Διαβάζετε το άρθρο...
Άρθρα - Απόψεις

Ελλάδα: μετωνυμία για την κρίση


Η ελληνική οικονομία αποτελεί (κάτι λιγότερο από) το 2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης.Το στατιστικό αυτό στοιχείο οδηγεί στο εύλογο ερώτημα: Για ποιο λόγο η «Ελλάδα» εμφανίζεται ως θέμα στα περισσότερα πρωτοσέλιδα στον πλανήτη, γενικότερα τα τελευταία χρόνια και ειδικά από όταν ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση; Για ποιο λόγο ασχολούνται τόσο πολύ με την Ελλάδα οι «θεσμοί», για ποιο λόγο τηλεφώνησε στην Ανγκελα Μέρκελ ο Μπαράκ Ομπάμα, εν όψει του ραντεβού της Γερμανίδας καγκελάριου με τον Ελληνα πρωθυπουργό;

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με «όρους αγοράς». Στα υπολογιστικά φύλλα των διάφορων αναλυτών η Ελλάδα είναι ένας μικρός αριθμός, στα «πορτοφόλια» των επενδυτών ένας δευτερεύων κίνδυνος. Κάτι άλλο υπάρχει λοιπόν που φέρνει όσα συμβαίνουν στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο μιας τόσο μικρής χώρας στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων.

Η «Ελλάδα» αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για τους ισχυρούς αυτού του κόσμου. Φοβούνται μήπως τα κινήματα των άλλων κρατών που επλήγησαν σφοδρά από την κρίση, με κυριότερο παράδειγμα την Ισπανία, οδηγήσουν σε πολιτική ανατροπή αντίστοιχη με αυτή της Ελλάδας. Η «Ελλάδα» αποτελεί κρυφή ελπίδα για όσους και όσες όλα αυτά τα χρόνια δεν μπορούν να ανασάνουν από τα συνεχή χτυπήματα που δέχονται, από τα συνεχή μέτρα που λαμβάνονται εναντίον τους.

Η «Ελλάδα» λοιπόν μπορεί να μην είναι τίποτα με όρους αριθμών, αλλά είναι ένας σημαντικός παράγοντας για το μέλλον της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών. Η πορεία της «Ελλάδας» θα παίξει μεγάλο ρόλο για το πώς θα μοιράζεται ο πλούτος που παράγεται από τους εργαζόμενους, για το αν θα συνεχίσει να μοιράζεται με όρους 1% έναντι 99%, για το πόση δύναμη θα έχει η θέληση όσων δεν έχουν καμία πρόσβαση στην εξουσία, για το πόσοι θα παραμείνουν αποκλεισμένοι από τα βασικά κοινά αγαθά.

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα η «Ελλάδα» σήμερα απαντάει ξαφνικά με έναν τρόπο αιρετικό, καθώς η κυβέρνηση μιλάει, αλλά και νομοθετεί, για τη φτώχεια, την ανθρωπιστική κρίση, την έκρηξη των ανισοτήτων και το έλλειμμα δημοκρατίας που προκάλεσε η κυρίαρχη εδώ και δεκαετίες πολιτική της νεοφιλελεύθερης (ώς τώρα) Ευρώπης. Για τον λόγο αυτόν η «Ελλάδα» αποτελεί μετωνυμία της κρίσης. Η «Ελλάδα» συμπυκνώνει την αγωνία εκατοντάδων εκατομμυρίων σε ολόκληρη την Ευρώπη για το μέλλον τους, μέσα στην κρίση.

Η κρίση βρίσκεται σε κομβικό σημείο. Η τύχη της «διαπραγμάτευσης της Ελλάδας» θα αποτελέσει μια σημαντική διακλάδωση για το μέλλον της. Αν η «Ελλάδα» αποδείξει ότι η αιρετική της πρόταση είναι εφικτή, η ελπίδα θα δυναμώσει, θα ακολουθήσουν κι άλλες «Ελλάδες» με άλλα ονόματα. Αυτό το ξέρουν όλοι. Γι’ αυτό η πολιτική μάχη της διαπραγμάτευσης που διεξάγεται από την κυβέρνηση με τους εντός κι εκτός της χώρας υποστηρικτές των μνημονίων είναι τόσο σκληρή.

Τα επίδικα αυτής της σκληρής διαπραγμάτευσης δεν ήταν από την αρχή αυτά που εμφανίζονται στην ατζέντα των μεταρρυθμίσεων. Το μνημονιακό στρατόπεδο δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τη διαφθορά, τη γραφειοκρατία και τη νόμιμη ή παράνομη φορο-ασυλία πολλών εχόντων που φέρνει στο προσκήνιο με τις προτάσεις της η ελληνική κυβέρνηση. Αυτά είναι αποτελέσματα της πολιτικής των δικών τους κυβερνήσεων και το υποτιθέμενο ενδιαφέρον τους για τα θέματα αυτά είναι υποκριτικό.

Τα επίδικα για τους αθεράπευτα μνημονιακούς είναι η περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων και η ισοπέδωση των μισθών, οι ιδιωτικοποιήσεις των πάντων που πρέπει πάση θυσία να προχωρήσουν χωρίς ούτε καν να τηρούνται τα διεθνή διαγωνιστικά πρότυπα, και η συγκεντροποίηση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στην ιδιοκτησία μεγάλων κεφαλαίων. Αυτά τα επίδικα προσπαθεί να επιβάλει στη συζήτηση το μνημονιακό στρατόπεδο.

Η στάση της κυβέρνησης, που αρνείται να συζητήσει γι’ αυτά και πιέζει με την πολιτική δύναμη που διαθέτει να μπει η δική της ατζέντα στο τραπέζι, την κάνει όλο και πιο ισχυρή πολιτικά. Η κυβέρνηση έχει τόσο μεγάλη αποδοχή γιατί, απλούστατα, υπερασπίζεται, όσο αυτό είναι δυνατό με τους παρόντες συσχετισμούς, τους αδύναμους απέναντι στους ισχυρούς, όχι μόνο μέσα στη χώρα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

*γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow ΣΥΡΙΖΑ | ΕΥΔΑΠ on WordPress.com

Δώστε το email σας για να παρακολουθείτε τις καταχωρήσεις στο site

Μαζί με 1.611 ακόμα followers

Πρόσφατα σχόλια

Διαχειριστής στο Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο…
Διαχειριστής στο Απαιτείται δικαιοσύνη
Διαχειριστής στο Eκδήλωση-συζήτηση τη Πέμπτη 19…
Βασίλης Τσόκαλης στο Εκδρομή τιμής και μνήμης στη Μ…
Διαχειριστής στο Πόσο αξίζει μια υπερωρία;

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

  • 94,665 hits

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

2ο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ : Δημήτρης Στρατούλης eurogroup Kινητοποιήσεις SOSτε το νερό Έφη Αχτσιόγλου ΑΥΓΗ Αλέξης Τσίπρας Αναδρανιστάκης Ανακοίνωση Ανανδρανιστάκης Ανοιχτή Πόλη Απεργία Βίτσας Βενιζέλος Βουλή Βούλτεψη ΓΣΕΕ Γαβριήλ Σακελλαρίδης Γεωργιάδης Γιάννης Δραγασάκης ΔΕΗ ΔΕΘ ΔΕΚΟ Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ Δημοψήφισμα Δημόσια Περιουσία Δύναμη Ζωής ΕΛΒΟ ΕΛΠΕ ΕΛΤΑ ΕΡΤ ΕΥΑΘ ΕΥΔΑΠ Εργασιακές σχέσεις Θανάσης Καρτερός Ιδιωτικοποιήσεις ΚΚΕ Κρατική καταστολή ΜΜΕ ΜΜΕ, κανάλια, ειδήσεις Μανώλης Γλέζος Ν.Χουντής ΝΔ Νάσος Ηλιόπουλος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ ΠΑΣΟΚ Παραγωγική Ανασυγκρότηση Προϋπολογισμός Ρένα Δούρου ΣΕΚΕΣ ΣΕΠΕ ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΣΥΡΙΖΑ ΕΥΔΑΠ Σαμαράς ΣτΕ Στέλιος Σταυρίδης Στουρνάρας Στρατούλης Συλλογικές Συμβάσεις ΤΑΙΠΕΔ Χρυσή Αυγή άρθρα διαπλοκή εκδήλωση επιστράτευση εργασιακά ιδιωτικοποίηση καθαρίστριες κυβέρνηση λεηλασία νερό συνδικάτα τράπεζες
Αρέσει σε %d bloggers: