Διαβάζετε το άρθρο...
Οικονομία, Χωρίς κατηγορία

Λαθροχειρίες και παραπληροφόρηση του ΣΕΒ (Νο3): Γιατί δεν υπάρχει ανάπτυξη με απολύσεις ή γιατί η μείωση του δημόσιου δεν προσφέρει ανάπτυξη


12:01 | 16.05.2016
Αντίθετα με τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, η μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο δεν δημιούργησε θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό, αλλά αντίθετα μείωσε τις θέσεις εργασίας του τελευταίου σε πολλαπλάσιο βαθμό σε σχέση με το δημόσιο – Νέα τεκμηρίωση του υπουργείου Εσωτερικών & Διοικ. Ανασυγκρότησης σχετικά τις «συμβουλές» του ΣΕΒ για περαιτέρω μείωση μισθών και απασχόλησης στο δημόσιο

Διαβάστε επίσης: 

Η νέα αποδόμηση των νεοφιλελεύθερων επιχερημάτων από το υπουργείο Εσωτερικών:

Βασικό στερεότυπο των νεοφιλελεύθερων κύκλων υπήρξε ανέκαθεν το ιδεολόγημα ότι κάθε αύξηση των θέσεων απασχόλησης  και των μισθών στο δημόσιο, όπως και κάθε αύξηση των κοινωνικών δαπανών, στερεί πόρους από τον ιδιωτικό τομέα. Για το λόγο αυτό επαναλάμβαναν και επαναλαμβάνουν διαχρονικά τις παραινέσεις για μείωση μισθών και προσωπικού στο δημόσιο, παρά το γεγονός ότι όπως απέδειξε πέραν κάθε αμφισβήτησης η περίπτωση της Ελλάδος μετά το 2010, η μείωση μισθών και απασχόλησης κατά 30% στο δημόσιο τομέα μετακυλίθηκε σε ολόκληρη την κοινωνία και βεβαίως επηρέασε καταλυτικά και τον ιδιωτικό τομέα.

Έτσι:

  1. Η ανεργία γιγαντώθηκε και επέμεινε σε σταθερά υψηλά ποσοστά κατά τη διάρκεια της κρίσης 2010-2015, παρά την εφαρμογή της αποτυχημένης συνταγής της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της δραστικής μείωσης των μισθών. Μελέτη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) το 2014, με τίτλο “Παραγωγικές Θέσεις Εργασίας για την Ελλάδα ”, χαρακτηρίζει ως «αναιμικό» τον ρυθμό δημιουργίας θέσεων εργασίας και αναφέρει ότι πλέον του 70% επί συνόλου σχεδόν 1,3 εκατομμυρίων ανέργων είναι χωρίς δουλειά για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους. Αυτό είναι αποτέλεσμα της απώλειας μίας θέσης εργασίας για κάθε τέσσερις από την αρχή της κρίσης το 2008» (Δελτίο Τύπου ΔΟΕ, Γενεύη, 24/11/2014).

Αντίθετα επομένως με τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, η μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο δεν δημιούργησε θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό, αλλά αντίθετα μείωσε τις θέσεις εργασίας του τελευταίου σε πολλαπλάσιο βαθμό σε σχέση με το δημόσιο. Και ας αφήσουμε στην άκρη το μέγα ζήτημα του τί είδους θέσεις εργασίας διατηρήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα δεδομένων των συνθηκών εργασιακής βαρβαρότητας που επιβλήθηκαν, κατάσταση που εκτός των άλλων επιδείνωσε την εισφοροδιαφυγή και συνετέλεσε στην ασφυξία των Ασφαλιστικών Ταμείων.

 

  1. Όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Διαγράμματος που ακολουθεί, παρά τον αυτοματισμό της αντιπαράθεσης μεταξύ δημόσιου / ιδιωτικού που προωθεί ο νεοφιλελευθερισμός, η οικονομία είναι ενιαία, η αγορά δεν έχει στεγανά και δεν κάνει διάκριση μεταξύ εισοδήματος που καταναλώνεται από δημοσίους υπαλλήλους ή από εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είναι απολύσεις και επιφέρουν μείωση στην κατανάλωση, άρα και στην ιδιωτική οικονομία.

 

Τελική Καταναλωτική Δαπάνη Νοικοκυριών και ετήσια ποσοστιαία μεταβολή (%)*

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ. Ετήσια στοιχεία, Νοικοκυριά σε σταθερές τιμές προηγούμενου έτους (προσωρινά στοιχεία).

*Η τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών συμπεριλαμβάνει δαπάνες οι οποίες καλύπτουν καθημερινές ανάγκες (τρόφιμα, ρουχισμό, ενοίκια), συμμετοχή σε υπηρεσίες που παρέχονται από τη γενική κυβέρνηση, και πληρωμές που αφορούν την έκδοση αδειών (άδειες οδήγησης, διαβατήρια, κλπ).

Σε μία χώρα στην οποία σημειώθηκε μείωση στην τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών της τάξης του 22,7% (από το 2009 έως το 2015), ποιο θα είναι το όφελος στην οικονομία αν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο χάσουν την εργασία τους, όπως υποστηρίζει ο ΣΕΒ; Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμαινε:

  • Μείωση ή και εξαέρωση της αγοραστικής δύναμης σημαντικού μέρους του πληθυσμού, με συνέπειες που διαχέονται σε όλο το φάσμα οικονομικών δραστηριοτήτων (εμπορικά καταστήματα, μικρές επιχειρήσεις, υπηρεσίες),

  • Πλήγμα στην κοινωνική συνοχή, αφού κάθε απολυμένος/η είτε από τον ιδιωτικό είτε από τον δημόσιο τομέα αποτελεί έναν κρίκο αλυσίδας στην παραγωγή και την οικονομική ζωή. Το εισόδημα του εργαζόμενου στο δημόσιο τομέα, ειδικά σε νοικοκυριά με ανέργους, στηρίζει πολλαπλώς την κοινωνική συνοχή,

  • Επιδείνωση του υφεσιακού φαινομένου: Σε μια κοινωνία με ύφεση, αυξάνοντας την ανεργία και συμπιέζοντας ακόμα περισσότερο τους μισθούς, βαθαίνεις και άλλο την ύφεση,

  • Επιδείνωση του κοινωνικού dumping, με αύξηση του άνεργου πληθυσμού, του κινδύνου για μακροχρόνια φτώχια, των πιέσεων για δαπάνες κοινωνικής αλληλεγγύης, την ίδια στιγμή που θα μειώνεται η κατανάλωση, άρα και τα δημόσια έσοδα,

  • Ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση χιλιάδων νοικοκυριών που αγωνίζονται να διαχειριστούν τις οφειλές τους προς τα δημόσια ταμεία, την ασφάλισή τους, τα δάνειά τους.

Δεν μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος

Η συνταγή που επιβλήθηκε, της μείωσης των δημοσίων δαπανών στο πλαίσιο μιας συνολικής πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης, όχι μόνο δεν οδήγησε στην ανάπτυξη, αλλά αντίθετα κατέληξε στην καθιέρωση της επισφάλειας ως συνθήκης ύπαρξης για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, για τους οποίους δήθεν αγωνιούν. Η ομοιότητα με τη συνταγή του ΔΝΤ είναι ξεκάθαρη, μολονότι έχουν δημοσίως αποδειχθεί οι παραλείψεις και τα λάθη των υπολογισμών του.

Δεν ακούνε τις προτάσεις Διεθνών Οργανισμών που επισημαίνουν τα λάθη

Η δήθεν αγωνία για τον ιδιωτικό τομέα εκφράστηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ως ανάγκη πλήρους αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων. Εξαφάνισαν όσα θεωρούσαν ως «εμπόδια», δηλαδή μισθολογικό κόστος και συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ωστόσο η συνολική κατάσταση της οικονομίας δεν βελτιώθηκε, αλλά αντιθέτως επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια εφαρμογής της πολιτικής τους.

Στην Έρευνα του ΟΟΣΑ για την ελληνική οικονομία, που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2016, σημειώνεται ότι οι παλαιότερες μεταρρυθμίσεις έριξαν το βάρος ουσιαστικά στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Στο σχετικό δελτίο τύπου του ΟΟΣΑ (10/3/2016) υπογραμμίζεται ότι:

«Σύμφωνα με την Έρευνα, η διαδικασία προσαρμογής έχει βασιστεί μέχρι σήμερα υπερβολικά στα δημοσιονομικά μέτρα και την αγορά εργασίας, ενώ δεν έχει σημειωθεί επαρκής πρόοδος όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά αγαθών. Οι μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν στην αγορά αγαθών μετά την κρίση έχουν προχωρήσει πολύ αργά, έχουν υπονομευθεί λόγω της ελλιπούς τους εφαρμογής και έχουν αφήσει άθικτη, ως επί το πλείστον, τη μονοπωλιακή εξουσία».

Ενάμισι χρόνο νωρίτερα, τον κώδωνα του κινδύνου έκρουε και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ), με αφορμή τη μελέτη της “Παραγωγικές Θέσεις Εργασίας για την Ελλάδα”. Ο Raymond Torres, Διευθυντής στο Τμήμα Ερευνών της ΔΟΕ, υπογράμμιζε τότε ότι:  «η στρατηγική ανάκαμψης οικοδομήθηκε εν πολλοίς στο αξίωμα ότι δημοσιονομική εξυγίανση και χαμηλότεροι μισθοί θα μπορούσαν από μόνοι τους να επαναφέρουν την ανταγωνιστικότητα και να πυροδοτήσουν την οικονομική ανάπτυξη. Εντούτοις, η έκθεση καταδεικνύει ότι στην πηγή του προβλήματος ανταγωνιστικότητας ευρίσκεται ένα εύρος άλλων θεμάτων – και όχι οι μισθοί» (Δελτίο Τύπου ΔΟΕ, Γενεύη, 24/11/2014).

 

Τι παραλείπουν τεχνηέντως οι «συμβουλές» του ΣΕΒ για περαιτέρω μείωση μισθών και απασχόλησης στο δημόσιο

  • Έχει ήδη μειωθεί το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, σε σημείο που το δημόσιο σήμερα σε βασικές υποχρεώσεις του (παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη, ασφάλεια) να αδυνατεί να λειτουργήσει.

  • Η λύση περί απολύσεων που προτείνουν, εκτός από οικονομικά καταστροφική και κοινωνικά επιζήμια, θα επιβαρύνει το κράτος με τεράστια ποσά για αποζημιώσεις.

  • Οι πιθανές πρόωρες συνταξιοδοτήσεις ελλοχεύουν κινδύνους για τα ήδη πιεσμένα αποθεματικά των Ταμείων. Άλλωστε, αυτό ακριβώς συνέβη και την περίοδο 2010-2015 με τη μείωση μεν του μισθολογικού κόστους λόγω αποχωρήσεων, αλλά με την εκτόξευση του συνταξιοδοτικού κόστους.

  • Η εμπιστοσύνη στο κράτος οικοδομείται μέσα από τον εξορθολογισμό της λειτουργίας και των δομών του, τις ποιοτικές υπηρεσίες προς τους πολίτες, την εξάλειψη του τεράστιου σκανδάλου των εργολαβικών συμβάσεων παροχής έργου, τη μείωση των ανισοτήτων και την καταπολέμηση των κοινωνικών αυτοματισμών και της σύγκρουσης «όλων εναντίον όλων».

  • Η εξοικονόμηση δημοσίων πόρων είναι δυνατόν –και ήδη δρομολογείται– να επέλθει από αναδιοργάνωση της συνολικής διοικητικής αρχιτεκτονικής του κράτους, με ψηφιοποίηση των υπηρεσιών του και ενίσχυση της διαλειτουργικότητας, αποτελεσματικό έλεγχο των δαπανών του, διαφάνεια και ανοιχτή διακυβέρνηση.

  • Σε χώρες με πρότυπη λειτουργία δημόσιας διοίκησης, όπως η Δανία, η Σουηδία και η Νορβηγία, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα ποσοστά απασχόλησης στον δημόσιο τομέα αγγίζουν ή και ξεπερνούν το 30% της συνολικής απασχόλησης.

  • Δεν επιθυμούν να ενισχύσουν το κοινωνικό πρόσημο των μεταρρυθμίσεων, να επενδύσουν στην Ελλάδα και τους ανθρώπους της, να σπάσουν τα μονοπώλια που οι ίδιοι δημιούργησαν και συντηρούν.

  • Επιδιώκουν συνειδητά να οξύνουν τις κοινωνικές αντιθέσεις και να απονομιμοποιήσουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα σημαντικών δημοσίων υπηρεσιών.

  • Τα όποια κέρδη που αποκόμισαν από τη νεοφιλελεύθερη μισθολογική συμπίεση αποθησαυρίστηκαν στο εξωτερικό, όπως αποκαλύπτεται το τελευταίο διάστημα και δεν επενδύθηκαν στην Ελλάδα και το εργατικό δυναμικό της.

Όπως επισημαίνει το υπουργείο Εσωτερικών: «Η μόνη λύση τόσο για τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα, για όλους τους πολίτες, δεν είναι περαιτέρω απολύσεις στο δημόσιο, αλλά μια συμπεριληπτική για όλους ανάπτυξη. Με σταθερές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Συνεχίζουμε τη δουλειά που ξεκινήσαμε τον Ιανουάριο του 2015 για ένα δημόσιο τομέα και μια κρατική διοίκηση ποιοτική, ανοικτή στους πολίτες, δημοκρατική, κοινωνικά υπεύθυνη. Για ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες, η πρόσβαση στις οποίες αποτελεί θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών»

Αρχική

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow ΣΥΡΙΖΑ | ΕΥΔΑΠ on WordPress.com

Δώστε το email σας για να παρακολουθείτε τις καταχωρήσεις στο site

Μαζί με 1.611 ακόμα followers

Πρόσφατα σχόλια

Διαχειριστής στο Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο…
Διαχειριστής στο Απαιτείται δικαιοσύνη
Διαχειριστής στο Eκδήλωση-συζήτηση τη Πέμπτη 19…
Βασίλης Τσόκαλης στο Εκδρομή τιμής και μνήμης στη Μ…
Διαχειριστής στο Πόσο αξίζει μια υπερωρία;

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

  • 94,615 hits

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

2ο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ : Δημήτρης Στρατούλης eurogroup Kινητοποιήσεις SOSτε το νερό Έφη Αχτσιόγλου ΑΥΓΗ Αλέξης Τσίπρας Αναδρανιστάκης Ανακοίνωση Ανανδρανιστάκης Ανοιχτή Πόλη Απεργία Βίτσας Βενιζέλος Βουλή Βούλτεψη ΓΣΕΕ Γαβριήλ Σακελλαρίδης Γεωργιάδης Γιάννης Δραγασάκης ΔΕΗ ΔΕΘ ΔΕΚΟ Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ Δημοψήφισμα Δημόσια Περιουσία Δύναμη Ζωής ΕΛΒΟ ΕΛΠΕ ΕΛΤΑ ΕΡΤ ΕΥΑΘ ΕΥΔΑΠ Εργασιακές σχέσεις Θανάσης Καρτερός Ιδιωτικοποιήσεις ΚΚΕ Κρατική καταστολή ΜΜΕ ΜΜΕ, κανάλια, ειδήσεις Μανώλης Γλέζος Ν.Χουντής ΝΔ Νάσος Ηλιόπουλος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ ΠΑΣΟΚ Παραγωγική Ανασυγκρότηση Προϋπολογισμός Ρένα Δούρου ΣΕΚΕΣ ΣΕΠΕ ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΣΥΡΙΖΑ ΕΥΔΑΠ Σαμαράς ΣτΕ Στέλιος Σταυρίδης Στουρνάρας Στρατούλης Συλλογικές Συμβάσεις ΤΑΙΠΕΔ Χρυσή Αυγή άρθρα διαπλοκή εκδήλωση επιστράτευση εργασιακά ιδιωτικοποίηση καθαρίστριες κυβέρνηση λεηλασία νερό συνδικάτα τράπεζες
Αρέσει σε %d bloggers: